علم واجب تعالی

● علم واجب تعالی / فلسفه / فارسی ‘elm-e vājeb ta‘ālā بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - 667؟ قمری bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn (- 1269) رساله در دیباچه چنین تحدید و توصیف شده: «این رساله‌ای است از بهر یاران خود محرر کرده‌ام در آنکه علم حق تعالی شامل جزئیات و کلیات است و بیان آنکه هیچ حادثه زمانی از ادراک او خارج نیست و نخست دعوی خود را به برهان محقق کنم و بعد از آن خلاصه دلیل خصم را یاد کنم و موضوع سهو را بیان». بالجمله رساله در رد مشائیون است که علم حق تعالی را شامل جزئیات نمی‌دانند. مؤلف مدعای خود را به دو طریق اثبات کرده: نخست از راه علم به ذات، دوم از راه علم علت به معلول. در نسخه نامی از رساله و مؤلف آن نیست. در صدر نسخه مرقوم است: «من فوايد الجليه ايضا». این رساله ضمن مجموعه از تألیفات بابا افضل کاشانی تدوین شده و در ما قبل و ما بعد این رساله رسائل بابا افضل نوشته شده است. از شباهت روش تحریر رساله و قرینه بودن آن میان رسائل بابا افضل کاشانی و وحدت خط پنداشته می‌شود که این رساله هم از آثار بابا افضل است. (مهدی ولایی) آغاز: بسمله. حمدله. و الصلوة ... این رساله ایست که از بهر یاران خود محرر کرده ام در آنکه علم حق تعالی شامل جزویات و کلیات است و بیان آنکه هیچ حادثه زمانی از ادراک او خارج نیست و نخست دعوی خود را ببرهان محقق کنیم و بعد از آنکه خلاصه دلیل خصم را یاد کنیم انجام: ابحاث بسیار در خاطر آمده است اما چون این قدر که مکتوب شد وافی است به مقصود رساله را بنام حق جل و علا و سپاس او ختم کردیم.