ازهار الربيع و غاية الامانی فی شرح الجواهر الرفيع و دوحة المعانی

● ازهار الربيع و غاية الامانی فی شرح الجواهر الرفيع و دوحة المعانی / بدیع / عربی azhār-ur rabī‘ wa gāyat-ul amānī fī š.-i jawāhir-ir rafī‘ wa dawḥat-il ma‘ānī بوصیری قصیده‌ای در مدح رسول خدا (ص) سروده که بسیار معروف است. صفی الدین حلی هم قصیده‌ای در معارضه و پیروی از او در مدح آن حضرت سروده که شامل همه انواع محسنات بدیعیه است. از مؤلف این کتاب خواسته‌اند قصیده‌ای در معارضه و پیروی از صفی الدین بسازد که فقط در مدح آن حضرت باشد و همه انواع بدیع را داشته باشد. او قصیده‌ای به نام «الجوهر الرفيع و دوحة المعانی فی معرفة انواع البدیع و مدح النبی العدنانی» سروده و مورد توجه اهل ادب قرار گرفته است. آن گاه یکی از فقها از او خواسته است که قصیده خود را شرحی بنگارد، او این شرح را نگاشته، حدود 150 بیت و هر بیت یکی از محسنات بدیعیة را شامل می‌شود. آغاز: الحمد لله الذی ابدع بدایع الحکم فی قلب الانسان و أنبع ینابیع الفکر بجوهر الکلم. .. و بعد فقد اقترح علی بعض الأعیان لما رأى کثرة شغفی بمدح سید ولد عدنان انجام: فألحقتهم بهذا البیت و سمیته ختام الختام کما جعلوا فی کتب علم الرمل شکلا و سموه عاقبة العاقبة، فنسأل الله تعالى حسن العاقبة فی الدارین