العقائد

● العقائد / کلام و اعتقادات / فارسی al-‘aqā’id عراقی، نورالدین بن شفیع، - 1341 قمری ‘erāqī, nūr-od-dīn ebn-e šafī‘ (- 1923) تاریخ تألیف: 1335ق رساله‌ای در معرفت و شناخت باری تعالی با تشریح صفات دو گانه و دلایل وحدانیت او به زبان ساده. مؤلف در پایان رساله شمسه‌ای از سفرنامه منظوم خود را - حدود 115 بیت - تقریر کرده است: آغاز: «روزی که شدم بحکم یزدان ×× بیرون ز عراق با رفیقان». سپس مؤلف می‌افزاید: «هنگامی که وارد شهر کاظمیه شدیم، سختی و حرمان به ما روی آورد، ملازمان یکی پس از دیگری از جمع جدا می‌شدند و به موطن خویش بر گشتند، مگر خیر الزایرین علی اکبر خان متصدی آشامیدن، دیگر کربلایی اسدالله خان داود آبادی مسئول نظارت و ... جز این ها فرزندم آقا عطاالله هم در کنارم بود، در این احوال آقا رحمان عراقی دوست فاضل و صاحب اخلاق حمیده و حسنه از من هم خواهش نمود تا رساله‌ای در عقاید و اصول به فارسی بنگارم، من هم طبق تقاضای ایشان، شروع به نوشتن این رساله کردم ...». نسخه حاضر در چند قسم و سه مطلب (هر مطلب دارای دلیل و نوع) تألیف گردیده است.