ارشاد نامه

● ارشاد نامه = اجازه و ارشاد نامه = اجازه طریقت / اجازات - فارسی eršād-nāme = ejāze va eršād-nāme = ejāze-ye tarīqat نورعلیشاه، محمد علی بن عبدالحسین، 1160؟ - 1212 قمری nūr-‘alī-šāh, mohammad ‘alī ebn-e ‘abd-ol-hoseyn (1747 - 1798) تاریخ تألیف: 22 محرم 1207ق؛ محل تألیف: کربلا اجازه ارشادی است که برای ملا محمد جعفر بن صفر خان مجذوبعلی شاه همدانی که در آن به او اجازه می‌دهد که سالکان را ارشاد کند و او را بعد از خود قطب سلسله نعمت‌اللهی معرفی نموده است، همچنین در این اجازه به برادر ملامحمد جعفر، یعنی حاج محمد رضا کوثرعلی‌شاه، اجازه برای معاونت برادر خود داده است. در آن آورده است: «مدتی است مدید و عهدی است بعید که به ارشاد حضرت ولایت نشان تجرد شأن سلالة العارفين و زبدة الواصلین فرزند ارجمند حسینعلی شاه شرف هدایت یافته ... به تاریخ بیست و دویم شهر محرم الحرام سنه 1207 در ارض اقدس کربلای معلی مشار اليه را عارج معارج عز و علا و به تفویض شغل ارشاد موقع امتحان و ابتلای حضرت مولی نموده بین السالکینش به خطاب مستطاب شاهی مخاطب و در زمرة العارفین به لقب ارجمند مجذوبعلی ملقب گردانید ... و به اجازه اذکار خفیه قلبیه و افکار علویه ملکوتیه ابواب تجلیات و طرق افاضات را بر چهره قلوب عشاق حضرت مولی گشوده دارد» و در کار باطن به آقا رضا «که او نیز عهدی است که به ارشاد حضرت ولایت شأن تجرد نشان سلالة العارفین و زبدة الواصلین فرزند ارجمند کامکار رفیع مقدار حسینعلی شاه به شرف ذکر و اجازه فکر رسیده». آغاز: الحمد لمن ارشدنا بالحمد و الصلواة علی نبینا صاحب لواء الحمد و المقام المحمود و السلام على اوصیاء خلفاء الله الملک المعین و بعد جون موجود ذیجود وجود کامل مکمل در هر جزوی از اجزاء بل در هر قطری از اقطار دایره امکان مراتب تکمیل که مقصود له ایجاد عباد آنست انجام: ابواب مغلقه تجلیات غیبی و طرق منسده افاضات لا ریبی را بر چهره خود بگشایند [فهرستواره منزوی 2005/3]