العجاجة الزرنبية فی السلالة الزينبية

● العجاجة الزرنبية فی السلالة الزينبية / تاریخ معصومین / عربی al-‘ajājat-uz zarnabīyya fī sulālat-il zaynabīyya سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، 849 - 911 قمری soyūtī, ‘abd-or-rahmān ebn-e abī-bakr (1446 - 1506) او به ده وجه اثبات کرده که اولاد حضرت زینب علیها السلام از عبدالله بن جعفر همگان از آل و اهل بیت پیامبر (ص) هستند، چون به گفته مؤلف، آل پیامبر همان مؤمنان از بنی هاشم و مطلب می‌باشند. سیوطی در سومین وجه می‌گوید آیا اولاد حضرت زینب با اولاد حسنین علیهم السلام در منسوب بودنشان به پیامبر مشترک اند، در جواب می‌گوید خیر تنها حسین و اولاد ایشان به این نسب مفتخرند و دیگران منتسب به پدر خویش می‌باشند. در کشف الظنون «العجاجة الزرنبية ...» است. آغاز: بسمله، و صلی الله علی سیدنا محمد و علی آله و صحبه و سلم الحمدلله و سلام علی عباده ... اما بعد فهذا تالیف لطیف سمیته العجالة ... و ها هو مسألة علی بن ابی طالب رضی الله عنه رزق من الاولاد الذکور احدا و عشرین ولدا و من الاناث ثمانی عشرة علی خلاف فی ذلک ... انجام: فانه وقف نصفها علی الطالبین کما تقدم و الله تعالی اعلم بالصواب و صلی الله علی سیدنا محمد و علی آله و صحبه و سلم چاپ: قاهره، مطبعة المنیریة، 2ص، 1353ق، در جزءدوم کتاب الحاوی للفتاوی چاپ شده. [معجم المؤلفین 128/5؛ دار صدام ص153]