عبیر التعبیر

● عبیر التعبیر / ادبیات / عربی ‘abīr-ut ta‘bīr امام الحرمین همدانی، محمد بن عبدالوهاب، - 1303 ؟ قمری emām-ol-harameyn-e hamedānī ،mohammad ebn-e ‘abd-ol-vahhāb (- 1886) مقاماتی است ادبی به نثر و نظم که مؤلف به پیروی از مقامات بدیع الزمان همدانی (-398ق) انشاء نموده است. مؤلف در مقدمه گفته که کتابش دارای سی مقدمه می‌باشد ولی در نسخه‌های موجود از این کتاب بیش از پنج مقامه وجود ندارد: عض السن فی عص السن، نسیم الصبا من روض الصبا، الدر الملتقط من صدف بحر الخط، عرف الطيب من غصن الشباب الرطيب، احيا الاحياء عن احياء الايحاء. آغاز: اطیب عبير يقذفه عباب الجنان الى سواحل البيان فتفوح روائحه فتعيق به اردان الارقام طيبا و اعذب تعبير يذرفه خطاب اللسان انجام: و مذ تكاثر الازدحام شوقا الى الطاعة انتبهت من المنام فلا جامع و لا جمعة و لا جماعة. [دنا 424/7؛ الذريعة 216/5]