العافية في شرح الشافية

● العافية في شرح الشافية / صرف / فارسی al-‘āfīya fī š.-eš šāfīya قریشی عظیم آبادی، محمد سعید، ق 11 قمری qorayšī ‘azīm-ābādī, mohammad sa‘īd (- 17c) وابسته به: الشافية فی الصرف؛ ابن حاجب، عثمان بن عمر (570-646) تاریخ تألیف: اواخر صفر 1097ق؛ شرح الشافية ابن حاجب است. شارح در ابتدای کتاب می‌گوید: «محرر این اجزاء محمد سعید بر دیباچه بیان می‌نگارد و در حیز تبیان می‌آورد که کتاب شافیه ... مشتمل است بر فواید شریفه و عواید لطیفه، و اساتذه کرام و افاضل عظام شروح کثیر از بهر حل آن رساله دلپذیر در سمط تحریر و سلک تقریر آوردند و کشف مطالب و شرح مقاصد آن کتاب مستطاب به عبارت عربی کرده داعی از برای آن که هر اقاصی و ادانی بر بر الفاظ و معانی او اطلاع و وقوف نماید عنان بیان به سوی ترجمه فارسی آن متن ... که معرا از انشاپردازی و مبرا از املاسازی باشد می‌تابد». [مشترک پاکستان 2545/13 و 2933؛ بروکلمان 330/5؛ بوهار هند 200/1؛ بانکیپور 3/9-4]