الظفرية فی غنية الحضریة

● الظفرية فی غنية الحضریة = جواز التسمیة فی زمان الغیبة / کلام و اعتقادات، شرح حدیث / عربی az-ẓafarīyī fī ġunyat-il ḥaḍarīyi = jawāz-ut tasmīya fī zamān-il ġaybat رساله‌ای است در شرح و تفسیر حدیثی که از امام زمان (ع) وارد شده که: «من سمانی باسمی فقد کفر» که برخی با استفاده از حدیث مذکور نام بردن از اسم امام زمان (ع) را در همه اعصار حرام دانسته‌اند ولی مؤلف حدیث مذکور را مختص به زمان غیبت صغرا دانسته و این رساله را در رد گفتار قائلین به حرمت نگاشته است در یک «مقدمه» و چند «فصل»: مقدمه در بیان سبب عروض و صدور این خبر؛ فصل 1. تحقیق معنی خبر؛ فصل 2. اشکالات (دوازده اشکال)؛ فصل 3. جواب اشکالات (سی و شش جواب)، در جواب آخر چند حدیث می آورد در تأیید این مطلب که تلفظ به اسم عیبی ندارد. غیر از «شرعة التسمية» میرداماد است.