طعن الرماح

● طعن الرماح / تاریخ پیامبر اکرم (ص) / فارسی ṭa‘n-ur rummāḥ سلطان العلماء، محمد بن دلدار علی، 1199-1284قمری soltān-ol-‘olamā’, mohammad ebn-e deldār ‘alī (1785 - 1868) وابسته به: تحفه اثنی عشریه؛ دهلوی، عبدالعزیز بن احمد (1239-1159ق) تاریخ تألیف: رجب 1238ق مؤلف می‌گوید: «این رساله را محتوی ساختم بر ذکر ماجرای منع دوات و قرطاس و غصب فدک و تحریم متعه که «انه صنمی قریش المتخلفین عن الجیش» در حال حیات و بعد از وفات سید کائنات به وقوع پیوسته و ازعمده مطاعن و معایب اول و ثانی و مفحم و مسکت پیروان این هر دو غول بیابانی است به ادله قاهره و حجج باهره ... و چون با خود اندیشیدم که اگر روی سخن و خطاب در این رد و جواب با یکی از افاضل باشد در تبکیت اهل شقاق انفع خواهد بود ... آری فاضل معاصر شاه عبدالعزیز محدث دهلوی که فی الجمله اطلاعی بر کتب طرفین دارند و ... هرچند نظر به آنکه جل مضامین تحفه بوسیده ایشان بضاعت خواجه نصر الله کابلی است و از دکانش که صواقع محرقه نام دارد مسروق گردیده و تحفه عذر و خیانت به صاحب تحفه وراثة عن خلفائه رسیده لذا عنان بیان را بسوی نقض کلام نافرجام شان منعطف ساختم ... این عجاله نافعه را که مسمی به طعن الرماح و ملقب به فواید حیدریه است مرتب بر دو مقصد و خاتمه ساختم ... مقصد اول در بیان عمده مطاعن اول خلفای جور ... هر مقصد شامل چند مقام و فصل می‌باشد». در پاسخ گفته‌های دهلوی در «تحفه اثنی عشریه»؛ درباره فدک و قرطاس و سوزاندن در خانه دختر پیامبر. آغاز: بسمله الحمدلله الذی خص اوليائه بمناقب شهدت به الاعداء و اعدائه بمثالب ملات الافاق و الارجاء والصلوة علی من ختم به سجل الرسالة و حباه فصل الخطاب ... اما بعد این رساله رایقه و عجاله شایقه رامحتوی ساختم برذکر ماجرای منع دوات و قرطاس و غصب فدک انجام: پس کافرهم خلیفه می‌تواند شد فضلاً عن الفاسق ونبذی از متعلقات این کتاب در رساله صمصام مبین گشته وعلى الله توکل وبه الاعتصام وصلی الله علی سید الانام واهل بيته الكرام مااستنارنهار و اولهم ظلام چاپ: هند، سنگی، 1308ق، وزیری؛ 296ص [الذریعة 172/15 و 334/16؛ دنا 360/7؛ فهرست کتابهای چاپی فارسی 2265/2؛ فهرستواره منزوی 416/9]