طبی

شمس الدین محمد šams-od-dīn mohammad نویسنده می‌گوید: پس از حصول معرفت در فنون طبی «از وجه علمی و عملی به تجارب و امتحان کتاب‌های بزرگان کرده شد و آنچه بر سبیل یقین به تجربه پیوست به ترتیب تقریر یافت» و آن مشتمل بر چند باب و چند فصل است به این شرح: باب 1. اندر مقدمه آفرینش بنی آدم؛ 2. تشخیص احوال مردم در حال بیماری و حال صحت؛ 3. شناختن آب؛ 4. از جنس و نوع و فصل و خاصه هر مرض؛ 5. این باب افتاده است؛ 6. شناختن بیماری‌های هر بیمار؛ 7. علامات که دلالت بر سلامتی حال بیمار کند؛ 8. شناختن مقدمات بسیاری؛ 9. بحران و از حال به حال گردیدن؛ 10. شناختن بحران که از چندم به چندم بحران کند؛ 11. شناختن که هر علت غالب تا چند روزه است؛ 12. بیان بیماری صفراوی و سوداوی و بلغمی و خونی؛ 13. بیان مقصود این کتاب؛ 14. بیماری‌های سر و گوش و چشم و بینی و دهن و زبان و حلق.