ارشاد الزراعة

● ارشاد الزراعة = علم الحراثة / کشاورزی / فارسی eršād-oz-zerā‘a = ‘elm-ol-herāsa ابونصر هروی، قاسم بن یوسف، ق 10 قمری abū-nasr-e heravī, qāsem ebn-e yūsof ( - 16c) اهدا به: نظام الدوله و الدین میرک سلطان محمود از خاندان حسین تیموری تاریخ تألیف: 921ق کتابی حاوی مطالبی چند راجع به زراعت و حراثت و باغبانی و رزداری و سایر مهمات دهقانی که در بلوک‌های هرات و ولایات آن نواحی متداول است، در هشت «روضه»: 1. بیان شناخت خواص اراضی؛ 2. بیان اختیار ساعات برای کشت؛ 3. بیان زراعت غله؛ 4. بیان جویه کندن و تاک نشانیدن؛ 5. بیان خضرویات از خربزه و هندوانه؛ 6. بیان بذر نمودن اشجار و گل و ریاحین و آنچه قلم و پیاز و نهالست؛ 7. پیوند درختان و تاک و زنبورداری و آبیاری؛ 8. نشاندن درخت‌ها و گل‌ها و طرح باغ‌ها. در آن از «مرصاد العباد» یاد شده است. آغاز: بسمله. حمدله. .. بعد بحکم آنکه المأمور معذور؛ این بیچاره کلک نامرادی بر صحیفه اخلاص سود. .. و این نسخه را «ارشاد الزراعة» نام نهاد، و ترتیب آن بهشت روضه اتفاق افتاد، و هر روضه آن چمنی است بهشت آیین مشتمل. .. چاپ: تهران، 1324ق، سنگی، خشتی، به اهتمام نجم الدوله، منجم باشی، 188ص، با کتاب علم فلاحت دوره مغول در یک جلد؛ تهران، 1346ش، سربی، وزیری، نشریه 1134 دانشگاه، به اهتمام محمد مشیری، 12+323ص [ایوانف ش 1912 ص 746؛ مشار فارسی 227/1؛ فهرستواره منزوی 3780/5]