طب العیون (رسالة فی)

● طب العیون (رسالة فی) = الکحالة / طب / عربی tibb-ul ‘uyūn (r. fī) = al-kaḥāla رساله‌ای است در چشم پزشکی. مؤلف بعد از بیان هر یک از امراض چشم تحت عنوان «مطلب» (در چند فصل) به طریقه معالجه آن بیماری با انواع داروها پرداخته و بعد از ذکر راههای درمان نام یک یا دو طبیب را که چنان درمانی توصیه کرده بیان می‌کند، از جمله: جالینوس، رازی، ابن ماسویه، عبدالله بن احمد مالقی معروف به ابن ابیطار (-646ق)، موسی بن میمون قرطبی (-605ق)، مدائنی (ظاهراً همان ابن سدیر، علی بن محمد (-606ق) است)، ابن سفیان ابن هبل، علی بن احمد بن هبل (-610ق)، بختیشوع (-256ق)، عبدالله (عبیدالله) بن جبرئیل بن بختیشوع (-451ق)، حسن بن نوح قمری (قرن 4 ق)، ابن بطلان (-458ق)، هندی (ظاهراً محمد بن علی صنوبری (-815ق) است)، عبدالملک ابن زهر اشبیلی (-557ق)، ابوجریح، [اسحاق] بن عمران (-251ق)، عبداللطیف بغدادی (-629ق)، احمد بن ثابت، ابن ثابت، ابن جزله (-493ق)، اسحاق بن حنین (-299ق)، ابن رشید (ظاهر رشید الدین ابن ابی اصیبعه (-616ق) است)، رشیدالدین بن صوری (-639ق)، ابن واقد [ابن وافد] (-360ق)، ابن هیثم بصری (-430؟ق)، [محمد بن حسین] ثعلبی (-697ق)، ابوالقاسم بن سمحون، طبری، تمیمی [محمد بن احمد] (-370؟ق.) و غیره.