شناسنامه کتابشناختی اثر
صیغ العقود و الایقاعات
Ṣīyaġ-ul ‘uqūd wa-l īqā‘āt
پیوند کوتاه:
/w/43917
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #43917
پدیدآور / مؤلف:
محقق کرکی، علی بن حسین
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 21، ص 931
تا 940
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
فقه
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
از هنرهایی که نویسندگان دیوانها و فقیهان بدان میپرداختند کتابت و انشاء و استیفا و شروط و سجلات است که نمونه آنها را در صبح الاعشی از قلقشندی و در نفائس الفنون آملی میبینیم. شیخ مفید در پایان مقنعه، هم نمونهای از شروط و سجلات را آورده است و روش نوشتن قبالهها و سندهای رسمی شیعی از آن آشکار میگردد. در فقه شیعی مبحث دیگری هم پیش آمده و آن چگونگی خواندن عقود و ادای الفاظ در ایقاعات است و در این باره نامههای به نام صیغ و عقود نگاشتهاند. در روضات و امل الآمل و لؤلؤتی البحرین و قصص العلما از رسالة صیغ العقود و الایقاعات محقق کرکی یاد شده و خوانساری از العقود او هم نام میبرد و تنکابنی مینویسد که بر رساله صیغ عقود و ایقاعات او گزارشهای بسیاری نوشتهاند. یکی از آنها همان است که کنتوری به نام «شرح رسالة العقود و الایقاعات» از شیخ نورالدین علی بن عبدالعالی میسی (- 933ق) یاد نموده است. مؤلف در تعریف عقد و ایقاع مینویسد: عقد شرعی وقتی موجب انتقال ملک، اسقاط حق، حلیت زن و تسلط بر تصرف است که دو مخاطب حضور داشته باشند. ایقاع: اجرای صیغه است که در انتقال و قطع و وصل با یک نفر کفایت میکند. این کتاب در چند فصل و فرع و فائده تنظیم گردیده است: تعریف العقد، أصناف العقد، أقسام الإيقاع و عقود لازم و جایز در ابواب فقه که به صورت موجز وارد شده است. مرحوم آغا بزرگ تهرانی در الذریعة میگوید: «در بعضی فهارس از این رساله به نام جواهرالکلمات یاد کردهاند و شاید همان باشد»، ولی احتمالاً با جواهر الکلمات شهید ثانی رحمة الله که ابتدای آن نیز چنین است، مشتبه شده است.
از این کتاب نسخههایی با تاریخ 904 و 906 و 909ق وجود دارد که همین امر در صحت انتساب آن به محقق کرکی تردید ایجاد میکند، خاصه آنکه در نسخه کتابخانه ملی ش 2242 به تاریخ 906ق از مؤلف با عنوان «قدس رمسه» یاد میشود. فهرستنگار کتابخانه ملی در ضمن معرفی این نسخه حدس میزند که ممکن است مؤلف کتاب شهید اول باشد.
آغاز اثر
« بسمله، الحمدلله حمداً کثیرا کما هو اهله و الصلوة علی رسوله محمد و اله و بعد فهذه جملة كافلة ببیان صیغ العقود و الایقاعات »
انجام اثر
« و لو سئلنی من المعربة فله اقسام و احکام و جمیع ذلک مذکور فی معادنه من کتب الاصحاب رحمهم الله تعالی فلیطلب من هناک »
سوابق و چاپهای اثر
مکرر چاپ شده؛ مشار عربی، ص596؛ طهران، سنگی، 1315ق، وزیری (کلمات المحققین: ج2، صص109-130)؛ [تهران]، سنگی، 1319، وزیری، 59ص (صص207-265)
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
الذریعة 110/15 و 279/5
حياة المحقق الکرکی و آثاره 475/2-480
دنا 226/7-229 (126 نسخه)
متن فنخا
● صیغ العقود و الایقاعات / فقه / عربی
Ṣīyaġ-ul ‘uqūd wa-l īqā‘āt
؟ محقق کرکی، علی بن حسین، 890 - 940 قمری
moḥaqqeq-e karakī, ‘alī ebn-e ḥoseyn (1486 - 1534)
از هنرهایی که نویسندگان دیوانها و فقیهان بدان میپرداختند کتابت و انشاء و استیفا و شروط و سجلات است که نمونه آنها را در صبح الاعشی از قلقشندی و در نفائس الفنون آملی میبینیم. شیخ مفید در پایان مقنعه، هم نمونهای از شروط و سجلات را آورده است و روش نوشتن قبالهها و سندهای رسمی شیعی از آن آشکار میگردد. در فقه شیعی مبحث دیگری هم پیش آمده و آن چگونگی خواندن عقود و ادای الفاظ در ایقاعات است و در این باره نامههای به نام صیغ و عقود نگاشتهاند. در روضات و امل الآمل و لؤلؤتی البحرین و قصص العلما از رسالة صیغ العقود و الایقاعات محقق کرکی یاد شده و خوانساری از العقود او هم نام میبرد و تنکابنی مینویسد که بر رساله صیغ عقود و ایقاعات او گزارشهای بسیاری نوشتهاند. یکی از آنها همان است که کنتوری به نام «شرح رسالة العقود و الایقاعات» از شیخ نورالدین علی بن عبدالعالی میسی (- 933ق) یاد نموده است. مؤلف در تعریف عقد و ایقاع مینویسد: عقد شرعی وقتی موجب انتقال ملک، اسقاط حق، حلیت زن و تسلط بر تصرف است که دو مخاطب حضور داشته باشند. ایقاع: اجرای صیغه است که در انتقال و قطع و وصل با یک نفر کفایت میکند. این کتاب در چند فصل و فرع و فائده تنظیم گردیده است: تعریف العقد، أصناف العقد، أقسام الإيقاع و عقود لازم و جایز در ابواب فقه که به صورت موجز وارد شده است. مرحوم آغا بزرگ تهرانی در الذریعة میگوید: «در بعضی فهارس از این رساله به نام جواهرالکلمات یاد کردهاند و شاید همان باشد»، ولی احتمالاً با جواهر الکلمات شهید ثانی رحمة الله که ابتدای آن نیز چنین است، مشتبه شده است.
از این کتاب نسخههایی با تاریخ 904 و 906 و 909ق وجود دارد که همین امر در صحت انتساب آن به محقق کرکی تردید ایجاد میکند، خاصه آنکه در نسخه کتابخانه ملی ش 2242 به تاریخ 906ق از مؤلف با عنوان «قدس رمسه» یاد میشود. فهرستنگار کتابخانه ملی در ضمن معرفی این نسخه حدس میزند که ممکن است مؤلف کتاب شهید اول باشد.
آغاز: بسمله، الحمدلله حمداً کثیرا کما هو اهله و الصلوة علی رسوله محمد و اله و بعد فهذه جملة كافلة ببیان صیغ العقود و الایقاعات
انجام: و لو سئلنی من المعربة فله اقسام و احکام و جمیع ذلک مذکور فی معادنه من کتب الاصحاب رحمهم الله تعالی فلیطلب من هناک
چاپ: مکرر چاپ شده؛ مشار عربی، ص596؛ طهران، سنگی، 1315ق، وزیری (کلمات المحققین: ج2، صص109-130)؛ [تهران]، سنگی، 1319، وزیری، 59ص (صص207-265)
[الذریعة 110/15 و 279/5؛ حياة المحقق الکرکی و آثاره 475/2-480؛ دنا 226/7-229 (126 نسخه)]
نسخههای خطی این اثر
148 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
علامه طباطبائی
شیراز
|
316/1 | محقق کرکی، علی بن حسین (مؤلف) | بیتاریخ | - | 15 | شناسنامه ← |
| 2 |
ملی
تهران
|
3515/4 | بیکاتب | 904ق | نستعلیق، نسخ | 26 | شناسنامه ← |
| 3 |
ملی
تهران
|
2242/1 | مهدی بن طاهر بن علی بن حسینی خوزانی | اواخر ربیع الثانی 906ق | نسخ | 10 | شناسنامه ← |
| 4 |
رضوی
مشهد
|
11310/2 | محمد بن ابراهیم شیخ کشتایی | ذیحجه 909ق، برای مولانا محمد بن فضل الله آملی | نستعلیق، نسخ | - | شناسنامه ← |
| 5 |
مجلس
تهران
|
8256/1 | علی بن احمد بن هلال | 936ق | نسخ | 13 | شناسنامه ← |
| 6 |
علامه طباطبائی
شیراز
|
312 | محمد بن سلطان محمد استرآبادی | 936ق | نسخ | 46 | شناسنامه ← |
| 7 |
مرعشی
قم
|
680/3 | علیجان بن سلطان بایزید کوکدی | 939ق | نسخ | 40 | شناسنامه ← |
| 8 |
مجلس
تهران
|
10070/13 | کمال الدین عطاء الله بن مسیح آملی | ربیع الثانی 945ق | نستعلیق | 13 | شناسنامه ← |
| 9 |
مرعشی
قم
|
14330/1 | بیکاتب | 947ق | نسخ | 34 | شناسنامه ← |
| 10 |
رضوی
مشهد
|
7094 | محمد بن عیسی بن محمد بن عیسی بن حسین العامل القراوایی (کذا) | پنجشنبه 5 ذیحجه 948ق | نسخ | 40 | شناسنامه ← |
| 11 |
امام جمعه، محمد حسن
گلپایگان
|
32/5 | محمد بن ابراهیم بن احمد بحرانی | اول ذیحجه 949ق | نسخ | 29 | شناسنامه ← |
| 12 |
مجلس
تهران
|
4339/10 | محمد بن ابراهیم اوالی بحرانی | جمادی الثانی 952ق | نسخ | 32 | شناسنامه ← |
| 13 |
امام صادق
قزوین
|
922/3 | خضربن شیخ خان همدانی | 953ق | نسخ | 22 | شناسنامه ← |
| 14 |
رضوی
مشهد
|
15470 | لطف الله بن انوشیروان | اول ربیع الاول 953ق | نستعلیق | 16 | شناسنامه ← |
| 15 |
مفتاح
تهران
|
990/1 | مهدی بن طاهر بن علی حسینی خورانی تفرشی | اواخر ربیع الثانی 954ق | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 16 |
ملک
تهران
|
5806/4 | بیکاتب | رمضان 960ق | - | 8 | شناسنامه ← |
| 17 |
فاضل
خوانسار
|
239/4 | علی حسینی | 15 شعبان 962ق | نسخ | 28 | شناسنامه ← |
| 18 |
مرکز احیاء
قم
|
186/5 | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |
| 19 |
مرعشی
قم
|
133/1 | بیکاتب | 962ق | نستعلیق | 24 | شناسنامه ← |
| 20 |
دائرة المعارف
تهران
|
31/7 | محمد قاسم همدانی | سهشنبه 28 ربیع الاول 968ق | نستعلیق | 10 | شناسنامه ← |
| 21 |
ملک
تهران
|
4039/6 | مرشد بن ابراهیم مکی | 3 رجب 972ق | نسخ | 13 | شناسنامه ← |
| 22 |
رضوی
مشهد
|
7571 | محمود میبدی | 973ق | نسخ | 30 | شناسنامه ← |
| 23 |
ملی
تهران
|
1954/2 | عبدالقادر بن عبدالرحیم جیلانی | 975ق | نستعلیق | - | شناسنامه ← |
| 24 |
مجلس
تهران
|
5354/2 | محمد مومن بن زین العابدین تونی | 21 محرم 976ق | نستعلیق | 21 | شناسنامه ← |
| 25 |
فاضل قائینی
قم
|
220 | عبدالغنی بن زین العابدین البیدکلی | 980ق | - | - | شناسنامه ← |
| 26 |
مرعشی
قم
|
1171/1 | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |
| 27 |
رضوی
مشهد
|
ض9668 | بیکاتب | ذیحجه 981ق | نستعلیق | 36 | شناسنامه ← |
| 28 |
گلپایگانی
قم
|
162/2-1/162 | بیکاتب | سلخ ذیقعده 984ق | نسخ | 14 | شناسنامه ← |
| 29 |
دانشگاه
تهران
|
5397/2 | بیکاتب | پایان شعبان 989ق | نستعلیق | 24 | شناسنامه ← |
| 30 |
وزیری
یزد
|
4058/4 | بیکاتب | 990ق | - | - | شناسنامه ← |