اربعین جلالی

● اربعین جلالی = خمسين عمادی / نامه‌نگاری - فارسی arba‘īn-e jalālī = xamsīn-e ‘emādī جامی، یوسف اهل بن محمد، ق 9 قمری jāmī, yūsof ahl ebn-e mohammad ( - 15c) اهدا به: معزالدین ابوالقاسم بابر بهادر، وزیر جلال الدوله و الدین محمود تاریخ تألیف: 14 ذیقعده 860ق مؤلف آن را پس از «فرائد غیاثی» از کلام خواجه معین الدین بن مطهر بن اسماعیل بن محمد بن احمد جامی تألیف کرده است و در چهل جزو این کتاب روی هم ده کتاب از کلام فصحاء را جمع کرده و در پایان کتاب را دو نام داده است: «خمسین عمادی» و «اربعین جلالی». در ده «باب» است: 1. رسائل السلاطين و الامراء؛ 2. رسائل الصواحب؛ 3. رسائل السادات و النقباء؛ 4. رسائل القضاة؛ 5. رسائل الموالی العظام و الاهالی الکرام؛ 6. رسائل المشايخ العظام؛ 7. رسائل المشاهير و الامثال؛ 8 رسائل فتح القلاع و البقاع؛ 9. رسائل المصائب و الواقعات؛ 10. رسائل المتفرقة. در ضمن این ده باب وی بیش از 170 نامه از معین الدین جامی را می‌آورد (تفصیل عنوان نامه‌ها در نشریه (8: 43-52) آمده است). جامع در پایان از غیاث الدین شاه محمود یاد می‌کند و از سبب نام خمسین عمادی می‌گوید که چون عدد رسائل این اربعین به پنجاه رسیده بود از این روی آن را خمسین عمادی نامیده‌ام. نیز می‌گوید که «کتابی علی حده گردد و نیز چنان باید که کتابت آن از جزو مصنف سمرقندی را چهل که عدد کامل است کم نباشد». در آغاز آن از ابوالقاسم بابر بهادر و جلال الدین محمود یاد می‌شود. آغاز: بسمله. و به ثقتی. احمدالله المحمود الذى خلق نور محمد (ص) قبل الاشیاء ... اما بعد چنین گوید جمع کننده این منشآت و فراهم آرنده این مخترعات ... یوسف بن محمد بن شهاب الجامی... که بر آرای صایبه و افکار ثاقبه ارباب نظر و اصحاب بصیرت و بصر پوشیده و مخفی نباشد [نشریه 8: 43-52]