شهنشاه نامه

● شهنشاه نامه = شاهنامه = منظومه احمدی / شعر / فارسی šahanšāh-nāme = šāhnāme = manzūme-ye ahmadī تبریزی، احمد بن محمد، ق8 قمری tabrīzī, ahmad ebn-e mohammad (- 14c) اهداء به: سلطان ابوسعید ایلخان مغول (716-738ق) تاریخ تألیف: 738ق مثنوی است در تاریخ مغول از یافث پسر نوح و چنگیز تا جانشینان او تا سال نگارش 738ق، که هشت سال بدان پرداخته است و به پیروی از «شاهنامه»؛ در آن آمده: «در این گفتگو شد مرا هشت سال ×× گر احمد بنالد کی گوید منال ... / چو از سال شد هفتصد و سی و هشت ×× ستمدیده این نامه را درنوشت ... / شهنشاه نامه نهم نام این ×× به نام شهنشاه روی زمین ... / جوانبخت و فرمانروا بوسعید ×× جهان آفرینش زجان آفرید». این موضوع‌ها را دارد: داستان پسر نوح، نشاندن غلامی به پادشاهی بر جای او، داستان قبان و تکور، بیرون آمدن مغول از کوه و گرفتن پادشاهی، داستان آلان قوا، گرفتار شدن همنای خان به دست لشکر التای، نشستن فوتله بر پادشاهی، داستان بسوکابهادر، رزم کردن بسوکابهادر با تموچین تاتاری، اندرز دادن تموچین و خاتون او. [نسخه بریتانیا] آغاز: به نام خداوند جان آفرین ×× نگارنده آسمان و زمین [دنا 1274/6؛ فهرستواره منزوی 1011/2]