شمایل الاتقیاء و رذایل الاشقیاء

● شمایل الاتقیاء و رذایل الاشقیاء / عرفان و تصوف / فارسی šamāyel-ul atqīyā’ wa raḏāyil-ul ašqīyā’ دبیر کاشانی، رکن الدین بن عمادالدین، - 732 قمری dabīr-e kāšānī, rokn-od-dīn ebn-e ‘emād-od-dīn (- 1332) قاضی عماد الدین که مرید شیخ برهان الدین غریب بوده و او از جمله خلفای شیخ نظام دهلوی و از کبار مشایخ هندوستان، در این رساله مباحث مختلف مذهبی را نقل می‌کند و آن را با آراء صوفیان می‌آمیزد نظیر کارهای غزالی. او در ضمن بیان مقاصد خود اقوال و آراء دیگران را برای تایید قول خود نیز می‌آورد. در دیباچه از خود به «رکن عماد دبیر» نام می‌برد. وی مرید و خلیفه برهان الدین غریب هانسوی (-738ق) بود. در دیباچه از این مراد و «نفایس الانفاس» خود که ملفوظات همان پیر است یاد می‌کند و این‌که آن پیر خواسته کتابی در سلوک بنگارد، و او همان هنگام دیباچه این کتاب را نگاشت و بر وی خواند و در اثنای نگارش پیر درگذشت. و چون این کتاب مشتمل شمایل اتقیا و ... است، آن را «شمایل الاتقیا» نامید. در چهار «قسم» و هر یک در چند «بیان»: 1. افعال حسنه اصحاب طریقت و مقامات سالکان، در پنجاه و یک «بیان»؛ 2. بیان ارباب حقیقت از انبیا و بالاخص اولیا، در سی «بیان»؛ 3. اوصاف ذات و کیفیت حضرت الوهیت، موجودات، قضا و قدر، چندین «بیان»؛ 4. صفات مهتر آدم و فضایل آدمیان، چندین «بیان». [دنا 1222/6، فهرستواره منزوی 615/7]