شطرنج (منظوم)

● شطرنج (منظوم) / شعر / فارسی šatranj (manzūm) حیران، ق8 قمری heyrān (- 14c) تاریخ تألیف: 758ق؛ محل تألیف: شیراز منظومه‌ای است کوتاه که شاعر ناشناسی با تخلص «حیران» به نظم در آورده است. این منظومه پس از نعت رسول اکرم و خلفای اربعه و مدح سلطان احمد حاکم وقت، داستانی را چنین آغاز نموده است: «شها بشنو یکی تمثال لایق ×× از این حیران سرگردان عاشق / شهی در چین و ماچین و خطا بود ×× که برگشتن زحکم او خطا بود / چهارش مه جین دمساز بودند ×× که در هر مجلسش همراز بودند»؛ سپس به وفق اشعار جداول شطرنجی در بین طرح شده و خانه‌های شطرنج اسم مهره‌ها به قرمز و مشکی نگاشته شده است؛ آن گاه بر وفق اشعار، جدول‌هایی از اشکال گوناگون شطرنج ترسیم نموده و به شرح آن پرداخته است.