شرح نهج البلاغة

● شرح نهج البلاغة / شرح حدیث / عربی š.-u nahj-il-balāġa ؟ علامه حلی، حسن بن یوسف، 648 - 726 قمری ‘allāme-ye hellī, ḥasan ebn-e yūsof (1251 - 1326) وابسته به: نهج البلاغة؛ شریف الرضی، محمد بن حسین (359-406) گویا از علامه حلی؛ شارح شیعی است ولی طعن بر صحابه را روا نمی‌دارد. در آن از تاریخ شب یک‌شنبه 21 جمادی الثانی 712 نزدیک میدان و یک‌شنبه 13 جمادی الثانی 712 نزدیک دینور یاد شده است و این کتاب پس از این تاریخ ساخته شده است. شارح از دانشمندی که باید وزیر باشد مطالبی در حل دشواری‌های این کتاب می‌پرسیده و او بدو پاسخ می‌داده است [علامه حلی کتابی دارد به نام «رسالة فی الجمع بین کلام النبی و الوصی بین آیتین من الکتاب العزيز جوابا لرشيد الملة و الحق و الدین» (ش 1795/3 دانشگاه، فهرست 8: 368)] و از سخنان او به نام «اللطائف الرشيدية» و از خود او با عنوان «الحضرة العلية» و «الحضرة الرفيعة» یاد نموده است. تاریخ این گفتگوها همین دو تاریخ است که یاد گردید. در آن از ابن ابی الحدید، ابن میثم، سید مرتضی، جنید عارف، احیاء غزالی، عثمان و احداث او یاد شده است. عنوان‌های این شرح پس از آمدن متن با عنوان قال «اللغة، الاعراب، المعانی، البیان، البدیع، الفحوی» است و ادبی و کلامی است. (دانش پژوه) چاپ: این مقدار از این شرح نهج البلاغه که یافت شده، در 1404ق در دهلی تحت عنوان «شرح نهج البلاغة، لشارح مجهول» چاپ شده