شرح منشآت

تعداد هشت برگ از کتابی است که نام اصلی آن معلوم نشد لکن از محتوای کتاب چنین پیداست که مؤلف متن از اعلام قرن پنجم هجری بوده است و شارح از ادبای قرن دهم هجری. در آن از شرح نجاتی که گویا همان حمیدالدین ابی عبدالله محمود بن عمر نجاتی نیشابوری (زنده به سال 709ق) و قاموس فیروزآبادی (- 816ق) و مصباح المنیر و راغب و تقویم البلدان یاد شده است. چنین می‌نماید که ماتن از ادبای محمود غزنوی (- 421ق) و یا معاصر بوده است و شارح هم مردی بلیغ بوده است. این شرح، شرحی است مزجی مشتمل بر توضیح و بیان معانی لغات مشکله و کلمات مستعمله و استشهاد به اشعار فصحای عرب و آرای آنها نموده است و از دیگر شرحها نیز استفاده کرده از قبیل شرح کرمانی و نجاتی و شارحین معلقات.