شرح القصيدة اللامية

● شرح القصيدة اللامية = شرح القصيدة الغراء / ادبیات / عربی š.-ul-qaṣīdat-il-lāmīyya = š.-ul-qaṣīdat-il-ġarrā’ رشتی، کاظم بن قاسم، 1212 - 1259 قمری raštī, kāzem ebn-e qāsem (1798 - 1843) وابسته به: القصيدة اللامیة؛ افندی، عبدالباقی (-13) تاریخ تألیف: چهارشنبه جمادی الاول 1258ق قصیده لامیه از عبدالباقی عمری افندی موصلی به هنگام تشرف به بارگاه ملکوتی علی بن موسی الرضا در 32 بیت سروده شد. رشتی این قصیده را به‌طور مفصل شرح نموده است. شرح قصیده مشتمل بر بیان مطالبی در خصوص مراتب ظهور و تجلی و تسلسل عالم وجود و تدرج سالک در مقامات که در هر یک از آنها به شناخت پاره‌ای از این معانی دست می‌یابد. در پایان به مقایسه بین پیامبر (ص) به عنوان خاتم الانبیاء و امام موسی کاظم (ع) به عنوان خاتم الاولیاء پرداخته است. در یک «مقدمه» در چند «مطلع»: «المقدمة هی فی مطلع الاشراق شمس النور یتجلی الظهور علی اکناف الطور الظاهر باختلاف مقابلة مرایاﺀ القلوب ...». به خواهش شهزاده محمودخان، که از وی به سلطان به السلطان، الخاقان بن الخاقان السلطان محمودخان یاد می‌کند (گویا همانکه شیخ احمد احسایی به پرسش هایش پاسخ می‌داده است). آغاز: الحمدلله الذی طرز دیباج الکينونه بسر البيونة بطراز النقطة البارزة عنها الهاء بالألف بلا اشباع و لاانشقاق ... فیقول العبد الجانی کاظم بن قاسم الحسینی الرشتی . قد ورد التوقیع الرفیع المنیع عن صدر دست الوزاره ... انجام: عجائب المطالب و غرائب المقاصد و المآرب و فیما ذکرناه کفایة لأولی الألباب چاپ: مشار عربی، ص558؛ ایران، 1270؛ طهران، سنگی، 1272ق، وزیری، 333+1صص [دنا 948/6-949 (15 نسخه)؛ الذریعة 43/14؛ مشار عربی 558؛ فهرست مشایخ 92/2]