شرح قصيدة الحميري البائية

● شرح قصيدة الحميري البائية / ادبیات / عربی š.-u qaṣīdat-il-ḥimyarī al-bā'īyya علم الهدی، علی بن حسین، 355 - 436 قمری ‘alam-ol-hodā, ‘alī ebn-e hoseyn (967 - 1045) وابسته به: دیوان سید حمیری؛ سید حمیری، اسماعیل بن محمد (105-173) اهدا به: ابوالحسن علی بن شهفیر قصیده بائیه حمیری که قصیده نوزدهم دیوان اوست، با این مطلع: «هلا وقفت على المكان المعشب ×× بین الطویلع فاللوى من كبكب ...»، در مدح امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب سروده شده و بسیار لطیف و معروف است که سید مرتضی به درخواست ابی الحسن علی بن شهفیروز آن را شرح کرده است. مؤلف بیت بیت قصیده را ذکر کرده و به شرح الفاظ و تعابیر آن پرداخته است. آغاز: الحمد لله رب العالمين ... سأل الاستاذ الفاضل ابوالحسن على بن شهفيروز ادام الله عزه السيد الوالد اطال الله بقائه تفسير قصيدة ابى هاشم اسماعيل بن محمد الحميري الملقب بالسيد و هی البائية التي اولها: هلا وقفت على المكان المعشب، و ايضاح معانيها و مشكل الفاظها فاجبته الى ذلك على ضيق وقتى و تقسم فكرس و كثرة قواطعى ... هلا وقفت على النكان المعشب - بين الطويلع فاللوى من كبكب ... انجام: و قتلوا اولاده بعده ×× كل لكل في العمى يتبع. فسمعت نحيبا من وراء الستور و نسوة يبكين فجعل يقول شكرالله لاسماعيل قوله فقلت انه يشرب فقال يلحق مثله التوبة و لا يكبر على الله ان يغفر الذنوب لمحبينا و مادحنا. چاپ: قاهره، 1313؛ گنجینه بهارستان، الادب العربی1، مسلسل 4، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1381ش، با تصحیح بشیر جزایری؛ هند، بمبئی، مطبع صفدری، 1297ق، با تصحیح و مقابله حبیب محمد قاهری، سنگی، وزیری، 80ص (درهامش دیوان لیلی و مجنون العامری) [دنا 923/6 (6 نسخه)؛ الذریعه 267/9 و 92/14 و 119/17]