شرح فصوص الحکم

● شرح فصوص الحکم / عرفان و تصوف - فارسی š.-e fosūs-ol-hekam پارسا، محمد بن محمد، 739؟ - 822 قمری pārsā, mohammad ebn-e mohammad (1339 - 1420) وابسته به: فصوص الحکم = الفصوص؛ ابن عربی، محمد بن علی (560-638) شرحی است از خواجه محمد پارسای بخارایی. در دیباچه این شرح می‌گوید: کسانی این کتاب را شرح کردند و به‌خوبی آن برآمدند مگر اینکه سخن را به درازا کشاندند و من گرچه به کوتاهی پرداختم ولی کلید راز را به دست دادم. مؤلف، مانند شارحان دیگر پس از سرآغاز دیباچه‌ای دارد که در آن رشته موجودات را شرح می‌دهد. پارسا در این شرح متن فصوص را بندبند می‌آورد و شرح می‌کند. در دیباچه نام نگارنده نیامده است. تطابقی بین این اثر و رساله وجودیه (حل الفصوص) میرسید علی همدانی وجود دارد که باید بررسی شود. آغاز: بسمله. حمد بی غایت آن فاطر حکیم را که آثار انوار صبح وجود را در قعر چاه ظلمت آباد عدم برآورد. انجام: و عمل کننده این معانی را به حلیه ایمان و عرفان مزین گرداناد بمنه و کرمه انه قریب مجیب و الحمدلله چاپ: تهران، مرکز نشر دانشگاهی، تصحیح دکتر جلیل مسگر نژاد، 1366 ش. [دنا 884/6؛ نسخه‌های منزوی 1241؛ فهرستواره منزوی 695/7]