شرح شواهد البهجة المرضية

● شرح شواهد البهجة المرضية = الشواهد الضيائية / ادبیات / فارسی š.-e šavāhed-ol-bahjat-ol-marzīyya = aš-šavāhed-oz-zīyā'yya بفرویی یزدی، محمد باقر بن محمد حسین، ق13 قمری bafrūyī yazdī, mohammad bāqer ebn-e mohammad hoseyn (- 19c) وابسته به: البهجة المرضية فى شرح الالفية = شرح الفية ابن مالک = شرح الخلاصة في النحو؛ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر (849-911) تاریخ تألیف: 1232ق شرح بر شواهد شرح سیوطی مسمی به «بهجة المرضية» بر الفیه ابن مالک است. طریقه شارح در این شرح چنان‌که خود او در مقدمه کتاب گفته چنین بوده است که «اول لغات مشکله آن را در کتب لغت مانند کنز و منتخب و مهذب و غیر آنها رجوع کرده بیان کند و بعد تراکیب آن را به شواهد سید محمد و شواهد فوائد (کذا) که مشهور به عینی [است] و غیر آن رجوع کرده به اختصار بکوشد و در بعضی از اشعار قول سید و صاحب فوائد (کذا) هر دو ذکر می‌شود و بعد معانی را به طریق نیکو ادا کند و بعد شواهد آن را بیان کند»؛ از روی فرهنگهای «کنز، منتخب، مهذب، شواهد سید محمد، شواهد فرائد عینی». آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد میگوید فقیر حقیر عاصی محتاج سوی پروردگار غنی محمد باقر محمد حسین البفرویی الیزدی که در سال سی و دو بعد از گذشتن هزار و دویست ... بمباحثه شرح الفیه که مسمی است به بهجة المرضیه است از مصنفات ملا جلال مشهور بسیوطی است ... مشغول بودند ... [نسخه‌های منزوی 2068/3؛ الذريعة 243/14؛ دنا 813/6 (10 نسخه)]