شرح شواهد البهجة المرضية

● شرح شواهد البهجة المرضية = شرح شواهد السيوطى / ادبیات / عربی š.-u šawāhid-il bahjat-il marḍīyya = š.-u šawāhid-is suyūṭī طبسی، محمود بن غلام علی، ق 12 قمری tabasī, maḥmūd ebn-e qolām ‘alī (- 18c) وابسته به: البهجة المرضية فی شرح الالفية = شرح الفية ابن مالک = شرح الخلاصة فی النحو؛ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر (849-911) بدرالدین محمود بن احمد عینی کتاب مفصلی در شرح شواهد شروح «الفية ابن مالک» به نام «مقاصد النحو فی شرح شواهد شروح الالفية» نگاشته و سپس به درخواست گروهی آن را مختصر نموده و «فرائد القلائد فی مختصر شرح شواهد» نامیده که اولی به «شواهد الکبری» و دومی به «شواهد الصغری» معروف است. نسخه حاضر شرح شواهد کتاب «البهجة المرضية فی شرح الالفية» سیوطی از این اثر انتخاب و در یک مجلد گردآورده شده است. هیچ یک از نسخه‌های این کتاب خطبه ندارد و نام مؤلف نیز در متن هیچ یک از نسخه ها نیامده است. تنها در انجامه نسخه ش 3910/2ع کتابخانه ملی تهران نام «مولانا سلطان محمود الطبسی» به عنوان انتخاب‌گر معرفی شده است (مورخ 1264ق). علاوه بر این در الذریعه، از شرح شواهد البهجة المرضية سلطان محمود بن غلام علی طبسی یاد شده که منتخب شرح شواهد عینی است. به همین دلیل بعضی از فهرست‌نگاران این کتاب را با نام او معرفی کرده‌اند اما بررسی دقیق‌تری درباره این انتساب ضروری است. آغاز: بسمله أقاتلن أحضروا الشهودا قاله رؤية و قبله أريت ان جائت به املوداً مرجلاً و يلبس البرودا أقاتلن الخ أرأيت اصله انجام: و الحق بهمزتين الاولى للاستفهام و الثانية هی أدان التعريف و فيه الشاهد ... و أراد بالحبل حبل المودة و هی الوصلة التى كان بينهما. [دنا 813/6؛ الذريعة 338/13]