ادویه قلبیه

● ادویه قلبیه = خلاصة القواعد / طب / فارسی advīye-ye-qalbīye = xolāsat-ol-qavā‘ed حکیم موسوی، محمد باقر، ق 11 قمری hakīm mūsavī, mohammad bāqer ( - 17c) اهدا به: شاه سلیمان صفوی (1077-1105ق) کتابی است در ادویه قلبیه در 1 «مقدمه» و چهارده «باب» و «خاتمه»: مقدمه در بیان معنی و کیفیت تولد آن؛ 1. بیان معانی قوت و اختلاف حکما و اطبا؛ 2. بیان عدد قوت‌های کلیه و جزئیه؛ 3. بیان عدد ارواح و اعضای رئیسه؛ 4. بیان چگونگی قدرت‌ها؛ 5. تقسیم متناولات به غذا و دوا و غیر آن؛ 6. بیان شطری از احوال؛ 7. بیان بعضی از کیفیات و صفات؛ 8. تقسیم کیفیات بالقوه ادویه؛ 9. بیان معنی مراد از مرکب القوی؛ 10. بیان خاصیت و معنی اجسام ذوالخاصیة؛ 11. بیان عوارض نفسانیه؛ 12. ذکر برخی دیگر از حالات که عارض نفس به اعتبار انصاف و روح به بعضی از صفات قلب می‌گردد؛ 13. بیان چگونگی و جهات تاثیر ادویه قلبیه در قلب و روح قلبی؛ 14. بیان ادویه مفرده قلبیه؛ خاتمه مشتمل بر دو مقصد در بیان معانی محتمله و بیان حجی مفرح و مقوی قلب. آغاز: بسمله سکالش ستایش ایزدی از قانون اندیشه خردمند بیرون است انجام: و نسیم روح پرورش در مناقد ابدان موافقان از حیات روان تر باد، تم بحمدالله و احسانه [فهرستواره منزوی 3272/5]