شرح حدیث «من عرف نفسه ...»

● شرح حدیث «من عرف نفسه ...» / شرح حدیث / عربی š.-u ḥadīt-i «man ‘arafa nafsah ...» پنجهزاری، عماد الدین بن یونس، ق11 قمری panjhezārī, ‘emād-od-dīn ebn-e yūnos (- 17c) شرح است بر حدیث «من عرف نفسه فقد عرف ربه ...» منقول از حضرت پیغمبر (ص). وی می‌گوید: «چون حدیث (من عرف ...) دارای نکته‌های بسیار بود درباره اصول دین و صفات ثبوتیه و سلبیه و بعثت رسول (ص) و نسب امامان و روز واپسین لذا به قدر فهم خویش آن را بیان کردم و به اصول من عرف موسوم ساختم». این رساله دارای این عنوان‌ها است: 1. شناسائی صانع؛ 2. صفات ثبوتیته؛ 3. صفات سلبیه؛ 4. عدل؛ 5. نبوت؛ 6. اماکت؛ 7. معاد. آغاز: بسمله، الحمد لله الواحد الاحد الصمد الذی ليس كمثله شی و هو السميع البصير و صلى الله على محمد البشير النذير و آله انجام: و هذا آخر ما اردنا ايراده على وجه الاختصار و آخر دعوای ان الحمد لله رب العالمين [الذریعه 1- 212؛ فهرستواره منزوی 97/7]