شرح الفاظ خطبة الوافية فی شرح الکافية

● شرح الفاظ خطبة الوافية فی شرح الکافية = شرح مقدمة الوافية / نحو / عربی š.-u alfāẓ-i xuṭbat-il wāfīya fī š.-il kāfīya = š.-u muqaddamat-il wāfīya جرجانی، علی بن محمد، 740 - 816 قمری jorjānī, ‘alī ebn-e mohammad (1340 - 1414) وابسته به: الوافية فى شرح الكافية؛ استرآبادی، حسن بن محمد (645-717ق) کتاب الكافية في النحو تألیف ابن حاجب نحوی (-646ق) می‌باشد. بر کافیه شروح بسیاری نگاشته شده، از جمله شرح رکن الدین حسن بن محمد استر آبادی است که «الوافیة» نام دارد. بر کتاب الوافية نیز شروحی نگاشته شده از جمله شرح حاضر که شرحی است مزجی و کوتاه و فقط بر خطبه آن. مؤلف این شرح در اکثر فهرست‌ها تشخیص داده نشده است اما در بسیاری از نسخه‌ها همراه با شرح میر سید شریف جرجانی بر کل «الوافیه» (با عنوان «حاشیة الوافية فی شرح الکافیة») آمده است و همین گواهی شده است برای اسناد آن به میر سید شریف. البته آقای غلامعلی عرفانیان (فهرست‌نگار کتابخانه آستان قدس) معتقدند که از آنجا که میرسید شریف خطبه الوافیة را شرح نکرده بود، بعدها فرزندش محمد آن خطبه را شرح کرده است و لذا این شرح از آن محمد بن علی جرجانی (-838ق) است و نه خود میرسید شریف (ن.ك.: آستان قدس ج12: ص 77 و 478). آغاز: 1: احمد و ابسمل اولا تیمنا ثم حمداً ثانیاً شكراً و المضارع ليدل على الاستمرار رعاية للموافقة بين الحمد و المحمود عليه من نعمه المتتابعة فان حمدنا ليس الاشكر امتتابعا فان الوجه فی دلالته عليه الى المعانى الله علم خاص بذاته 2: احمد الله ابتداء بالتحميد بعد التيمن بالتسمية ليكون اداء الشيء من مواجب شكره على ما لايتناهى من مواهبه و بره التي هذا التأليف انجام: الا بالله الباء للاستعانة و الاستثناء مفرغ و ما توفیقی حاصل باعانة احد الا بالله عليه لاعلی غیره توکلت اعتمدت و اليه انیب ارجع فانه المرجع و المآب