شبهة الاستلزام

● شبهة الاستلزام / فلسفه / عربی šubhat-ul istilzām شیروانی، محمد بن حسن، 1033 - 1098 قمری šīrvānī, mohammad ebn-e hasan (1624 - 1687) تقريراتی است مشتمل است بر: 1- تحقیق در باب لازم و ملزوم شرح مطالع که مقدمه رفع شبهه استلزام است. آغاز: «بسمله. اعلم انه قد استدل فی شرح المطالع فی بحث اللازم»، انجام: «و انما يسلم فيما اتحد جهة عقد الوضع و الحمل فليتامل فرغ من تسويده میرزا محمد شیروانی». 2- شبهه استلزام. آغاز: «بسمله. قوله. فان مجموع اجزاء الشيء اذا وجده، آه. قيل لا يخفى». انجام: «و الله تعالى يقبل العذر و يعلم السراير عباده و لنختم الكلام الحامدين لله على عصمته و مصلين على محمد و آله و ارومته صلى الله عليه و عليهم اجمعين». 3- حاشیه‌ای است از ملامیرزا بر پاره‌ای از تقریرات همان مقرر سابق راجع به شبهه استلزام و متفرعات آن درباره مباحث وجوب و امکان از امور عامه حکمت و در آن کلمات خشن و درشت بر مقرر مذکور گفته است. آغاز: «بسمله. لان الاستغناء عن المؤثر الفاعل ضروری. آه»، انجام: «اتی فی هذه الحاشيه بحقایق و دقایق تزری بالریاحین و الشقایق و لنختم الکلام حامدین لرب العالمین و مصلین علی النبی سید المرسلین و آله و عترته المعصومین». 4- حاشیه‌ای دیگر بر پاره‌ای از اقاریر همان مقرر. آغاز: «ایکون منشاء لا تساع العدم على غيره آه». انجام: «و من نظر في كلام المعترض علم انه لا يحتمل هذا الواهی و ان كان في نفسه واهياً».