أدب الدنيا و الدين

● أدب الدنيا و الدين / آداب و سنن / عربی 'adab-ud dunyā wa-d dīn ماوردی، علی بن محمد، 364 - 450 قمری māvardī, ‘alī ebn-e mohammad (975 - 1059) مجموعه‌ای است از سنن و آداب در امور دین و دنیا بر اساس آیات قرآن کریم، سپس احادیث پیامبر و گفتار بزرگان و فرزانگان و شاعران، در پنج «باب»: 1. فضل العقل و ذم الهوی؛ 2. أدب العلم؛ 3. أدب الدین؛ 4. أدب الدنیا؛ 5. أدب النفس. نگارنده، این تنوع گفتاری را بر اساس فرموده حضرت امیر المؤمنین «إن القلوب تمل کما تمل الأبدان، فاهدوا إليها طرائف الحکم» پرداخته و راه میانه‌ای بین ایجاز مخل و اطناب ممل پیموده است. یادآوری می‌شود کلمه «ادب» در نام این کتاب به مفهوم امروزی آن که ادبیات گفتاری باشد، نیست، بلکه به مفهوم آداب و سنن مأثوره می‌باشد. آغاز: قال أقضى القضاة الإمام ... الحمدلله ذى الطول و الآلاء و صلى الله على محمد خاتم الرسل و الأنبياء و على آله و أصحابه الأتقياء، أما بعد فإن شرف المطلوب بشرف نتائجه و عظم خطره چاپ: قاهره، مكتبة مصطفى الحلبی، 1958م، مصطفى السقا، 328ص؛ السعودية، دار المنهاج، الطبعة الاولى، 1430ق، 700 صحفية [سیر اعلام النبلاء 64/18؛ کشف الظنون 45/1؛ سزگین 1611/2]