سؤال و جواب منظوم

● سؤال و جواب منظوم / شعر / فارسی so'āl va javāb-e manzūm دو سؤال منظوم و دو جواب منظوم بدون نام شاعر که نقل می‌شود: «سؤال: آنکه عشق نیکوان را بنده فرمان شود ×× چو نکشد پیش که یا رب از پی درمان شود. جواب: عشق را جز صابری و سر نهفتن چاره نیست ×× مرد می‌باید که اندر عاشقی این سان شود. سؤال: گر نیارد سر نهفتن ور نیابد صابری ×× مرد عاشق چون کند تا مشکلش آسان شود. جواب: گر نیارد سر نهفتن ور نیابد صابری ×× ترک جان گوید به شمشیر بلا قربان شود. [نتیجه:] گوش بنهادیم و پذیرفتیم و جان ... (؟) ×× اینچنین ... که جانش در سر جانان شود». تردید نیست که این سؤال و جواب منظوم فارسی، ترجمه حکایتی است که در منابع عربی از اصمعی نقل شده و در آن وی به جوانی ناشناس که بر پاره سنگی خود را عاشق و درمانده می‌خواند توصیه‌هایی می‌کند و چند روز بعد جوان را بر پای قطعه سنگ، جان داده در راه معشوق می‌یابد. سر آغاز قطعه عربی مزبور چنین است: «الا یا معشر العشاق بالله خبروا ×× اذا حل عشق بالفتى كيف يصنع».