سعادت نامه

● سعادت نامه / عرفان و تصوف / فارسی sa‘ādat-nāme سلطانعلیشاه، سلطانمحمد بن حیدر، 1251-1327 قمری soltān-‘alī-šāh, soltān-mohammad ebn-e heydar (1836 - 1909) در اخلاق عرفانی و بیان علم و لواحق آن که بیان ایمان و ایقان است شامل یک «مقدمه» و دوازده «فصل» و «خاتمه»: مقدمه در بیان حقیقت انسان و مراتب آن؛ فصل 1. بیان فضیلت علم و اقسام آن؛ 2. بیان فوائد علوم و اینکه کدام یک راجع بآخرت و یا دنیاست؛ 3. بیان علمی که راجع است به آخرت؛ 4. وجوب طلب علم؛ 5. بیان تقارن و تلازم علم و عمل؛ 6. بیان محفوظ بودن علم و اینکه او میراث انبیاء است؛ 7. بیان وجوب این علم بر مردم؛ 8. بیان وجوب طلب علم از صاحبان علم و مذمت طلب از غیر اهل علم؛ 9. وجوب اتمام به امام حق منصوب من الله لهداية الخلق؛ 10. بیان مناقب امام؛ 11. بیان آداب رسیدن به خدمت علماء اعلام و مشایخ عظام و آداب حضور و غیاب؛ 12. سبب اختلاف اخیار؛ خاتمه در بیان طریقه شیعیان علی بن ابیطالب (ع). آغاز: بسمله حمد و سپاس بیرون از حد و قیاس بی چند و چونی را سزاست که ساحت توحیدش را حد و غایت نارواست و دامان غیرتش ... انجام: و تأکید بلیغ درتحریص و ترغیب بر این طریقه می‌نموده اند هذا آخرما اوردنا ایراده امید که ناظر بدیده انصاف نظر فرماید و حجاب لجاج و تعصب را از روی دیده بر دارد. و الحمدلله اولاً و آخراً و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و عترته المعصومین. چاپ: تهران، سنگی، 1308، وزیری کوچک، 1+204+2صص [الذریعة 181/12؛ نسخه‌های منزوی 1194/2؛ فهرستواره منزوی 495/6 و 484/7] شرح و حواشی: 1- هدایت نامه = رد بر شقاوت نامه؛ استرآبادی، محمد رضا بن علی ( - 14)