سراج السائرین

● سراج السائرین / عرفان و تصوف / فارسی serāj-os-sā'erīn ژنده پیل، احمد بن ابی الحسن، 441؟ - 536 قمری žende-pīl, ahmad ebn-e abe-l-hasan (1050 - 1142) در اصول و مبادی تصوف، در آن از مفتاح القلوب و مفتاح النجاة و انس التائبین و فتوح الروح و خود سراج السائرین یاد شده است، در سه جلد و بیست و چهار «باب» است: 1. فرق میان حال و محال؛ 2. فرق میان آسایش و هوی پرستی ...؛ 23. فرق میان نیت نیک و نیت بد؛ 24. فرق میان احسان و قرض. در دیباچه آمده که بیست و دو ساله بودم که توبه کردم و در هفتاد و دو سالگی است که این کتاب را می‌نویسم و آن در هفتاد و سه سالگی من به پایان رسیده است و پنجاه و دو سال است که از توبه من می‌گذرد، پس آن را در 512 و 513 ساخته است. این کتاب هم مانند دیگر آثار او باید املاء باشد. چاپ: تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1389ش، با تصحیح و توضیح حسن نصیری جامی، 60+ 480ص؛ به کوشش علی فاضل، سه جلد (مشهد، آستان قدس: 1368) [مقامات ژنده پیل ص 325؛ روز بهان نامه ص 61 دیباچه؛ فرهنگ ایران زمین 225/16؛ الذریعة 167/2؛ نسخه‌های منزوی 1190؛ فهرستواره مینوی ص 173؛ فهرستواره منزوی 475/7]