السجلات

صورت سجلات و قباله‌ها و نامه‌های رسمی است به نثر و گاهی شعر بیشتر به عربی و گاهی فارسی، که در محضرهای شرعی تنظیم می‌شده و به امضای علمای وقت یا اعیان و مردمان دیگر می‌رسیده و به‌جای سندهای رسمی به کار می‌رفته است. گویا این نوشته‌ها از اسناد شرعی مربوط به روزگار عثمانی‌های ترکیه و صفویه ایران می‌باشد که برای دستور نگارش چنین اسنادی در این جنگ گرد آورده شده است. قطعه‌های مرتب این اسناد بدین عناوین می‌باشد: سجلات اقرار دین؛ سجلات الاقرار بالدین و الرهن؛ سجلات اقرار به تملیک و غیره در حق غیر؛ سجلات اقرار به آنکه آنچه خریده یا به اجارت گرفته به وکالت دیگری بوده؛ سجلات ابراء؛ سجلات اقاله؛ سجلات اخبار؛ سجلات التزام و قرض؛ سجلات اشهاد قاضی؛ سجلات توکیل و تعلیق؛ سجلات تملیک؛ سجلات الاعتاق؛ سجلات الثبوت؛ سجلات السواد؛ سجلات الطلاق؛ سجلات الفهرس؛ سجلات المبایعة؛ سجلات المشارکة و المضاربة و أمثالهما؛ سجلات الاجارة؛ سجلات الاجازة؛ سجلات الامانة؛ سجلات المناکحة؛ فی الوثائق الشرعیة؛ وقف‌نامه‌ها؛ عریضه‌ها.