شناسنامه کتابشناختی اثر
زلال العیون
zolāl-ol-‘oyūn
پیوند کوتاه:
/w/34652
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #34652
پدیدآور / مؤلف:
حسینی عاملی، محمد شفیع بن محمد
تاریخ و سده تألیف:
1172 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 17، ص 696
تا 697
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
شرح حدیث
عناوین دیگر و همتراز:
ترجمه عیون اخبار الرضا
(t.-ye ‘oyūn-o axbār-er-rezā)
اثر مرتبط / وابسته به:
عیون اخبار الرضا؛ شیخ صدوق، محمد بن علی (311-381)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
در ترجمه و شرح برخی از روایات «عیون اخبار الرضا» شیخ صدوق که در آغاز مقدمهای در سبب تألیف این کتاب و شرح حال مختصری از صاحب بن عباد و سپس با عناوین «ترجمه، شرح» به شرح کتاب پرداخته است. مؤلف شاعر بود و شعرهایش در این کتاب دیده میشود و در آن از مثنوی گهربار خود که درباره داستان سلامان و ابسال بوعلی سروده است یاد میکند. او در آن از ستمهای نادر و چگونگی پارهای از شهرها مانند سپاهان و قزوین یاد مینماید و در پایان از مرات الحقائق و مجلی الدقائق میر غیاث الدین منصور و در دیباچه از جلاء العیون و بحار و عین الحیوة مجلسی و کتابهای دیگر نام میبرد.
آغاز اثر
« بسمله. و به نستعین. زلال سرچشمه سار ستایش بی منتها که از عین دل جوشیده از آبشار زبان فرو ریزد و سلال جویبار زیبایش ... که از عین منبع قلب جاری گردد از فواره لسان بآب و تاب خیزد ریاض جلال و حدایق کمال حضرت فیاض لایزالی را سزاوار است که طرح گلستان امکان را بمحض حکمت کامله و مشیت شامله باشجار موجودات و ازهار مکونات لاهوتی ریخته و صرح نگارستان وجود انسان را بنقش و نگار انا خلقناکم فی احسن تقویم زینت افروز نفس ناطقه مجرد نژاد را با بدن مادی نهاد »
انجام اثر
« بشرط حیات لوای وضوحش افراخت و الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی خیر خلقه محمد و آله ... الطاهرین. »
متن فنخا
● زلال العیون = ترجمه عیون اخبار الرضا / شرح حدیث / فارسی
zolāl-ol-‘oyūn = t.-ye ‘oyūn-o axbār-er-rezā
حسینی عاملی، محمد شفیع بن محمد، ق 12 قمری
hoseynī ‘āmelī, mohammad šafī‘ ebn-e mohammad (-18c)
وابسته به: عیون اخبار الرضا؛ شیخ صدوق، محمد بن علی (311-381)
تاریخ تألیف: 25 رمضان 1172ق
در ترجمه و شرح برخی از روایات «عیون اخبار الرضا» شیخ صدوق که در آغاز مقدمهای در سبب تألیف این کتاب و شرح حال مختصری از صاحب بن عباد و سپس با عناوین «ترجمه، شرح» به شرح کتاب پرداخته است. مؤلف شاعر بود و شعرهایش در این کتاب دیده میشود و در آن از مثنوی گهربار خود که درباره داستان سلامان و ابسال بوعلی سروده است یاد میکند. او در آن از ستمهای نادر و چگونگی پارهای از شهرها مانند سپاهان و قزوین یاد مینماید و در پایان از مرات الحقائق و مجلی الدقائق میر غیاث الدین منصور و در دیباچه از جلاء العیون و بحار و عین الحیوة مجلسی و کتابهای دیگر نام میبرد.
آغاز: بسمله. و به نستعین. زلال سرچشمه سار ستایش بی منتها که از عین دل جوشیده از آبشار زبان فرو ریزد و سلال جویبار زیبایش ... که از عین منبع قلب جاری گردد از فواره لسان بآب و تاب خیزد ریاض جلال و حدایق کمال حضرت فیاض لایزالی را سزاوار است که طرح گلستان امکان را بمحض حکمت کامله و مشیت شامله باشجار موجودات و ازهار مکونات لاهوتی ریخته و صرح نگارستان وجود انسان را بنقش و نگار انا خلقناکم فی احسن تقویم زینت افروز نفس ناطقه مجرد نژاد را با بدن مادی نهاد
انجام: بشرط حیات لوای وضوحش افراخت و الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی خیر خلقه محمد و آله ... الطاهرین.
نسخههای خطی این اثر
2 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
8640 | حسینی عاملی، محمد شفیع بن محمد (مؤلف) | 25 رمضان 1172ق | نستعلیق | 105 | شناسنامه ← |
| 2 |
دانشگاه
تهران
|
2990/1 | علی رضای شریف موسوی خویی | بیتاریخ | نستعلیق | 60 | شناسنامه ← |