الزكاة

● الزكاة = الرسالة المئونية = المؤنة في الزكاة / فقه / عربی az-zakāt = ar-r.-ul ma’ūnīyya = al-ma’ūnat-u fī-z zakāt میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، 1151 - 1231 قمری mīrzā-ye qomī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad hasan (1739 - 1816) گروهی از کشاورزان، مشکلات و هزینه‌های سنگین زراعت را در مورد زکات در حضور ایشان مطرح کرده و اظهار داشته‌اند: اگر مخارج از غلات کسر نگردد به ناچار باید از کشت و کار دست برداشته و آن را رها سازند که در این صورت هم آنان در تنگنا قرار خواهند گرفت و هم فقرا از زکات محروم خواهند شد. مرحوم میرزا در پاسخ این رساله را مرقوم فرموده است. دارای این عناوین: حجة القول الأول: 1. البرائة الأصلية و اصالة عدم زيادة التكليف؛ 2. الاستصحاب؛ 3. ان ذلك حيف و ضرر و عسر و حرج؛ 4. عموم قوله (ع) الناس مسلطون على اموالهم ...؛ 5. عموم قوله تعالى و لا يسئلكم اموالكم ...؛ 6. ان الظاهر من الأخبار ان الزكاة فى النماء ...؛ حجة القول بعدم وضع المئون فامران: 1. الاجماع المنقول ...؛ 2. اطلاقات الأخبار و عموماتها ... . (براتعلی غلامی مقدم) آغاز: بسمله. و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم. الحمدلله الذى رفع عنا مؤنة الاديان الباطلة ... اما بعد فقد ذاكرنى جماعة من سادة فضلاء الاصحاب ... من اجل اجرة الحصادة و الحمالة و الرضاضة و ما يلزمهم من ذلك من الخسارة انجام: فلما كان تحديد الخراج غير محدود بشيىء معين كالزكوة بل هو محدود بنظر الوالى فلا فائدة للتعرض لهذه المسئلة فيه. فلنقطع الكلام هنا حامدالله [دنا 1238/5 (14 نسخه)]