زرادی

● زرادی = عثمانیه / صرف / فارسی zarrādī = ‘osmānīye زرادی، فخرالدین، 651 - 728 قمری zarrādī, faxr-od-dīn (1254 - 1328) رساله مختصری است در صرف در بیان صحیح و مهموز و معتل و مضاعف که در آن قواعد مهم مربوط به آنها را تحت عنوان «قانون» شرح داده است. مؤلف آن فخرالدین زرادی صاحب «اباحة السماع» و «اصول السماع» و «الخمسین» در کلام است که به لحاظ این که آن را به نام شاگرد خود سراج الدین عثمان نوشته عثمانیه نیز خوانده می‌شود. بر این کتاب محمد مسعود بن محمد یعقوب شرحی موسوم به نغزک نوشته است. (غلامعلی عرفانیان) آغاز: بسمله، حمدله، ... بدان اسعدک الله تعالی فی الدارین که جمله اسماء و افعال بر چهار نوع است: صحیح و مهموز و معتل و مضاعف. اما صحیح آن بود که هیچ حرف اصلی ... [دنا 1235/5؛ مشترک پاکستان 2559/13 و 2564؛ کحاله 55/8]