زبور العارفین و براق العاشقین

● زبور العارفین و براق العاشقین / عرفان و تصوف، دعا / عربی zabūr-ul ‘ārifīn wa burāq-ul ‘āšiqīn قمی، علیقلی بن قره چغای، 1020؟ - ق 11 قمری qomī, ‘alī-qolī ebn-e qara čoqāy (1612 - 17c) رساله‌ای است در مناجات‌هایی که از ائمه (ع) و نیز احادیث قدسیه پیامبر اکرم و شرح حال مختصری از عرفا را در یک «مقدمه» و چهار «زبور» و یک «خاتمه» جمع‌آوری نموده است: المقدمة: فی الترغیب علی الدعاء و طلب المحبوب و ما ینبغی ان یقول؛ زبور 1. مناجاة العارفین و العاشقین من الائمة المعصومین صلوات الله علیهم اجمعین؛ زبور 2. الاحادیث القدسیة و المعصومیة و الآیات التنزیلیة العظیمة ...؛ زبور 3. الاحادیث المعصومیة فی بیان احوال العارفین و العاشقین ...؛ زبور 4. المواعظ و الحکم الهادیة الی طریق الحق و الیقین؛ الخاتمة فی بیان کیفیة سلوک العارفین و ارادتهم القدسیة. آغاز: الحمدلله رب العالمین و حبیب العارفین و إله العاشقین ... و بعد یقول العبد ... علی قلی ابن قرچقای خان ان هذه رسالة شريفة روحية قدسية مهيجة لشوقه المشتاقين ... انجام: هذا آخر کتابی و آخر کلامی و نصیحة لی و لکم ... و صلى الله علی محمد و آله اجمعین. چاپ: قم، میراث حدیث شیعه، دفتر یازدهم، 1382ش، ص 109 - 286، تحقیق علی اوسط ناطقی [الذریعة 37/12 و 307/26؛ دنا 1233/5؛ فهرستواره منزوی 465/7] شرح و حواشی: 1- مزامیر العاشقین؛ قمی، علیقلی بن قره چغای (1020-11)