زبور آل داود

● زبور آل داود = تذکره آل داود / تاریخ ایران / فارسی zabūr-e āl-e dāvūd = tazkera-ye āl-e dāvūd مرعشی، محمد هاشم بن محمد، 1165ق13 قمری marʻašī, mohammad hāšem ebn-e mohammad (1752 - 19c) تاریخ تألیف: 1228ق؛ محل تألیف: اصفهان نام دیگر آن تذکره آل داود است و آن در یک «مقدمه» است و دو «باب» و یک «خاتمه» در احوال سعادت و سرگذشت شاه اسماعیل دوم و خاندان او، و زبور آل داود هم خوانده‌اند: مقدمه در بیان امیر قوام الدین صادق و فرزندان او و نیاکان میرزا محمد داود؛ مقاله یا باب 1. سرگذشت میرزا محمد داود حسینی و فرزندانش؛ مقاله یا باب 2. سرگذشت سید محمد میرزا شاه سلیمان دوم که جوان‌ترین فرزند او بوده و در اصفهان به سال 1126 زاده و در 5 صفر 1163 بر تخت نشست و در 6 ذیقعده 1176 درگذشت؛ خاتمه در بیان و توضیح و ثبت و ضبط سواد قبالجات و وقف‌نامجات و ارقام و فتاوی و نوشتجات کهنه که تا حال موجود و از غایت اندراس در شرف تلف و برطرف شده است. مؤلف در این کتاب از مجمع التواریخ خلیل میرزا بهره برده یا هر دو از یک منبع گرفته‌اند. فوائد الصفویة ابوالحسن بن ابراهیم قزوینی و مجمع التواریخ گلستانه هم با این کتاب ما پیوستگی دارد. آغاز: حمد و ثنای بی منتها مبدعی را سزاست که به نیروی قدرت کامله آبای علوی و امهات سفلی را با هم مربوط نموده [دنا 1233/5؛ الذریعة 36/12؛ نسخه‌های منزوی 4335؛ فهرستواره منزوی 979/2]