زاد العقبی

● زاد العقبی / دعا / فارسی zād-ol ‘uqbā کاشانی، ابراهیم بن محسن، - 1345 قمری kāšānī, ebrāhīm ebn-e mohsen (- 1927) تاریخ تألیف: 1322ق؛ محل تألیف: بم کتاب جلد اول است و مشتمل بر مناجات‌هایی مروی از حضرت امیر مؤمنان و سید الساجدین علیهما السلام و خواجه عبدالله انصاری و هم از منشآت مؤلف است. در انگیزه این تألیف نگاشته: «چنین گوید این مبتلاء در این دار فانی ابراهیم بن المحسن الکاشانی که در سنه یکهزار و سیصد و بیست و دو به‌واسطه سخنان حق و واقع‌گویی که مخل به حال ابناء دنیا بود حقیر را دست‌گیر نموده به کیفیت مخصوصه که در کتاب مستقلی در تلو گرفتاری‌های خود ذکر خواهد شد مغلولاً به قلعه بم فرستادند و در آن قلعه در مسجد مخروبی محبوس نمودند و در روز گرمی آفتاب و شب سردی هوا چیزی دیگر یافت نمی‌شد و آن زمان مصادف بود با حکومت شاه زاده آزاده آقای اعدل الدوله برادر مکرم صاحب فضل و کمال و متصف به صفات وقار و اقتدار ارفع والا آقای رکن الدوله دام الله ظلهما و الحق از آن دو وجود مبارک جز نیکی و تأیید دین و یاری نمودن این غریب غم‌گین چیزی ندیدم ... در آنوقت که چند روزی از ماه مبارک گذشته بود ... لهذا مکان و زمان و عمر را غنیمت شمردم و بعضی از بیانات الهیه و پیشوایان دین و مناجات با قاضی الحاجات که ضبط بود و در حین تألیف و مناجات با محبوب حقیقی انشا میشد در این مجموعه ... درج نمودم.» آغاز: حمد و سپاس مر حکیم قادر را سزاست که طالبان صافی سلسبیل خود را در دنیا بسلسله محنت و بلا ممتحن ساخت