رياض الخلود

● رياض الخلود / تاریخ جهان / فارسی rīyāz-ol-xolūd شهرزوری، حسن بن هداية الله، - 1014 قمری šahrazūrī, hasan ebn-e hedāyat-ol-lāh (- 1606) تاریخ تألیف: 989ق در بیان اخلاق و تصوف است با استشهاد به احوال امراء و علماء و مشایخ و اشعار و امثال و حکایات مشتمل بر هشت «باب» به عدد ابواب بهشت: 1. احوال امراء و سلاطین، مشتمل بر پنج «فصل»؛ 2. احوال علماء، مشتمل بر پنج فصل؛ 3. احوال شیخی و مریدی، مشتمل بر پنج فصل؛ 4. احکام غزو، مشتمل بر پنج فصل؛ 5. احوال اغنیا و فقرا، در پنج فصل؛ 6. نصیحت عوام، مشتمل بر پنج فصل؛ 7. اعتبار به اجرام علوی و سفلی، در پنج فصل؛ 8. اشیاء متفرقه، مشتمل بر پنج فصل. در خاتمه منظوم آن آمده: در آندم کین معانی روی بنمود ×× ز هجرت نهصد و هشتاد و نه بود / زمان پرفتن دور پر آشوب ×× نه دانش مطلب و نه علم مرغوب آغاز: حمد و سپاس بی قیاس خالقی را سزاست که افتتاح مبادی هر کار جز باسامى مقدسه او نظام نپذیرد انجام: پس آنگه بینوا ابن هدایت ×× طفیل جمله واصل کن بجنت / مگر ازمقدم ایشان شود شاد ×× ز آشوب قیامت گردد آزاد [دنا 1092/5؛ هدية العارفین 600/1؛ نسخه‌های منزوی 4172/6؛ الذریعه 324/11 در آنجا نسخه‌ای از مجلس را ذکر کرده؛ مشترک 2245/12؛ فهرستواره منزوی 625/1، 2154/3؛ ایضاح المکنون 600/1]