روضة المجاهدین

● روضة المجاهدین = مختار نامه / داستان / فارسی rawzat-ol-mojāhedīn = moxtār nāme واعظ هروی، عطاء الله بن حسام، ق 10 قمری vā‘ez-e heravī, ‘atā’-ol-lāh ebn-e hosām (- 16c) اهدا به: شاه طهماسب صفوی (930-984ق) تاریخ تألیف: 891 یا 981ق؛ محل تألیف: هرات داستان مختار ثقفی و انتقام وی از خاندان اموی است که نظم آن «مثنوی مختارنامه» نامیده می‌شود. در یک «مقدمه» و بیست «باب» و «خاتمه» تألیف شده است. نثر و نظم آن جداگانه روایت شده است. باب اول: ذکر شهادت مسلم بن عقیل و بعضی از هواداران امام حسین علیه السلام؛ باب دوم در بیان رفتن عبیدالله به نجف اشرف. بقیه ابواب شرح جنگ‌های مختار است با دشمنان امام حسین علیه السلام. کتاب با نثری ساده و عامیانه نوشته شده و در میان جملات آن به تناسب از اشعار رزمی فردوسی و دیگر شاعران بهره برده است. (صادق اشکوری) آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد از تمهید اساس سپاس قادر مختار و پس از تشیید ثنای سید ابرار. آغاز مختارنامه: بود اول جمله کار ما ×× بحمد و بنام و بذکر خدا / که آورد از گفتن کاف و نون ×× ز کتم عدم جمله عالم برون انجام: مصعب بفرمود تا همه را بکشتند و خود به کوشک سلطانی درآمد این ... در ماه رمضان بود و مختار درروز آدینه بعد از نماز شهید شد سال هفتاد و سه از هجرت پیغمبر (ص) رحمة الله علیه و رضوانه. چاپ: به سال 1322 و چند بار پس از آن به چاپ رسیده است. [فهرستواره منزوی 416/1 و 1762/3؛ مشار فارسی 2953/2؛ نسخه‌های منزوی 4533/6؛ الذریعة 728/9 و 288/19 و 303/11]