روض الادب

● روض الادب / ادبیات / عربی rawḍ-ul adab حجازی، احمد بن محمد، 790 - 875 قمری hejāzī, aḥmad ebn-e moḥammad (1389 - 1471) تاریخ تألیف: 826ق؛ این کتاب دارای پنج «باب» و هر باب دارای فصل‌هایی است و عناوین باب‌ها به نقل فهرست دار الکتب بروکلمان از این قرار است: 1. فی المطولات من القصائد (با ترتیب الفبایی)؛ 2. الموشحات و الازجال، دو فصل؛ 3. المقاطیع، ده فصل؛ 4. النثریات؛ 5. الحکایات. اشعار کتاب روض الادب پاره‌ای از مؤلف آن شهاب حجازی و بقیه از این گویندگان است: یحیی بن العطار، شمس الدین محمد بن عبد الرحیم المنهاجی، مجد الدین بن فخر الدین بن مکانس، ابن اللبان المنهاجی، جمال الدین ابن نباته، ابن الصائغ الحنفی، صلاح الدین الصفدی، کمال الدین محمد بن جمال الدین بن شهاب الدین محمود، عبدالوهاب بن السندوبی، شمس الدین محمد النواجی، ظافر الحداد، ابوحسین الجزار، ابن الفارض، ابن التعاویذی، ابن خطیب داریا، ابو الفضل بن ابی الوفا، حسام الدین الحاجری، عفیف الدین التلمسانی، ابن سناء الملک، شهاب الدین التلعفری، السری الرفاء الموصلی، سعد الدین ابن عربی، سراج الوراق، شمس الدین بن العفیف التلمسانی، اسعد بن صماتی، یوسف بن لؤلؤ الذهبی بهاء الدین زهیر، فتح الدین ابن سید الناس، نورالدین علی بن قلیج بن صاحب تکریت، کمال الدین ابن النبیه، تقی الدین بن حجة الحموی، عرقلة الدمشقی، علی بن زریق البغدادی الکاتب، نورالدین علی بن فرحون المدنی، العماد الکاتب، غرس الدین جلیل بن العرس، مذهب الدین القیسرانی، وجیه الدین الذروی، سیف الدین المشد، الشریف الرضی، برهان الدین القیراطی، جمال الدین بن مطروح، الفخر الدین ابن مکانس، الشیخ بدرالدین البشتکی، محمد الانصاری کاتب سر الشام، الحریری، صفی الدین الحلی، محیی الدین بن عبد الطاهر، احمد بن زیدون، وزیر بن عباد، محمد بن محمد بن عبدالکریم الموصلی، ابن المستوفی، صدرالدین علی بن الادمی الحنفی، ابن قلاقس، سیف الدین ابن قلیج، برهان الدین ابن رفاعه، قیس بن الملوح العامری، عبدالقاهر جرجانی، محمد الصلاحی المالکی، زین الدین عمر ابن الوردی (قصیده‌ای به نام تحفة الاحباب من ملحة الاعراب)، ابن اللبانه، احمد بن حسن الموصلی، جمال الدین یوسف الصوفی، ابن عزله، التقی السروجی، ابن المعتز، حفید بن زهیر، صدر الدین ابن الوکیل، محمد بن الدهان، علاء الدین بن مقاتل، البدیع بدر الدین الدمامینی، اسماعیل بن مخلد الاسکندری، العطار المغربی، علاء الدین الوداعی، عزالدین الموصلی، ابراهیم المعمار، علاء الدین بن مبارکشاه المومنی، مظفر الاعمی، عبد المنعم المصری، عبد المحسن الصوری، الخمی، ابن ابی حجله، ابن قرناص، فخر القضاة، قاسم بن علی، ابن تم، التنوخی، الذهبی، ابن عبد العزیز، ابن دمرداش، موفق الدین الحکیم، علی بن احمد القلیوبی، ابن حمدیس الصقلی، اللواء الدمشقی، ابن قزل، الشریف العقیلی، ابن الساعاتی، النصیر المانوی، ابو الصلة الاندلسی، ابن مماتی، السکراوی، اکرم بن هبیره، ابو الخیر الجزار، ابن دانیال، صلاح الدین الاسیوطی، حسن العزی، محمد بن رضوان الرعاد، موسی بن یغمور، محمد بن طلحة النصیبینی، شهاب الدین ابن حجر، قاضی بدرالدین الفلسفی، ابن خواجه، احمد بن الکاتب، الزکی الوصی ، ابن النحاس، ابو الحسن بن منیر، یحیی بن الخباز، علی الآمدی، السراج المحار، جمال الدین اکنا الصوفی، ابن اسرائیل، عمر الامدی، ابن الرومی، عبدالله بن البط، ادریس الیمانی، الناشی، ابو نواس، الشریف المقدسی، سیف النمیری، المحاسن الشواء، عباس بن احنف، ابن مسلمه، فخر الذهبی، عز الدین التکروتی، ابن الحجاج، الملک الصالح داود، محمد بن عبدالرحمن، ابن حبیب، ابن نبهان، ابن هلال العسکری، یزید بن معاویه، بشار بن برد، جحظه، محمد بن موسی المقدسی، النصیر الحمامی، ابن هشام الخالدی، الاسعردی، المصحفی، کشاجم، ابن درید، ابوالفرج، عبد الملک، عبدالله بن محمد العطار، محمد بن عباس، دیک الجن، ابن النقیب ابو النصیر الحمامی، ابن وکیع، ابن زیلاق، ابن عبد الحق، یوسف بن مسعود الصواف، ابن صابر المنجنیقی، یحیی المناوی، ابو غالب، الطنبغا الجاولی، محمد بن عثمان الخالدی، شهاب الدین بن فضل الله، ابن رشیق، عبد الوهاب السندوبی، ابن ابی الشحناء العسقلانی، دعبل، العکوک، ابن خلکان، ابن ابیک، ابن الخیمی، الفرازی. در باب 3 (که در نثریات و شامل دو فصل است (1. مفاخرات، 2. مکاتبات) منشآتی با این عناوین دیده می‌شود: ذکر السیف و الاقلم (مفاخرتی است میان سیف و قلم و از انشاءکننده آن یاد نشده است)، رساله زبد الجنان فی المفاخرة بین القندیل و الشمعدان انشاء تاج الدین عبد الباقی بن عبد المجید الیمانی، مقامه لذة السمع فی مدح المدام و السمع، رسالة الازهار از قاضی ضیاء الدین قیراطی درباره کتاب تاریخ مدینه (که مؤلف آن یاد نشده است)؛ و پس از آن تقریظی است از او بر یک مفاخرت‌نامه، نامه‌ای به تاج الدین سبکی، نامه‌ای به مرجانی، اجازه روایت از قاضی فخر الدین بن مکانس برای شاگردش شیخ که اختراع الخراع صفدی را در نزد او قرائت کرد، انشائی از همان فخرالدین درباره ازدواج شمس الدین دمشقی شاعر با نور الطرف دختر جمال الدین میمونی شافعی کارمی، انشائی دیگر از او، نامه‌ای از بدرالدین ابن الصاحب البردقی و فخر الدین ابن مکانس، نامه فخرالدین ابن مکانس به شیخ بدرالدین بشتکی به هنگام طغیان رود نیل در 784. چاپ: بمبئی، 1898م. [چلبی، دارالکتب 172/3]