روحیه

● روحیه = حقیقت مرگ و احوال روح = زاد المعاد / کلام و اعتقادات / فارسی rūhīye = haqīqat-e marg va ahvāl-e rūh = zād-ol ma‘ād فخر رازی، محمد بن عمر، 544؟ - 606 قمری faxr-e rāzī, mohammad ebn-e ‘omar (1150 - 1210) تاریخ تألیف: 2 ربیع الاول 580ق رساله‌ای است که مؤلف در پاسخ نامه تسلیت سلطان که در فوت پسر مؤلف به او نوشته بود، نوشته و به بامیان ارسال داشته است. این رساله در ده «فصل» در بیان روح و اثبات بقای آن پس از مرگ است بدین شرح: 1. مثال روح انسانی؛ 2. فنای چثه؛ 3. حقیقت روح انسانی؛ 4. حقیقت مرگ و احوال آن؛ 5. حقیقت درد فراق؛ 6. نصیحت و تنبیه؛ 7. مراتب روح انسانی؛ 8. حکمت‌های مرگ؛ 9. حقیقت زیارت و تجلی ارواح؛ 10. احوال خود؛ ختم کتاب. آغاز: 1: رساله در بیان روح انسانی ايضا له. بسمله. حمد و سپاس فراوان بعدد ستاره آسمان و برگ درختان و ریک بیابان مر آنخدایرا که یگانگی صفت اوست و جلال ... 2: حمد بی نهایت و مدح بی غایت آن خدائی را که جمله حامدان در مقابل اول مراتب جلال و عزت او عین تقصیر است انجام: اگر رحمت حق بیش نبودی، در دل خلق شفقت کی بودی آن بنده ضعیف بحضرت جلال و درگاه کبریا پیوست امیدوارم که او را آنجا بهتر بود از اینجا ... چاپ: در چهارده رساله چاپ دانشگاه تهران، ص 79-97 [سرگذشت رازی از مایل هروی ص 268 - چاپ شده در چهارده رساله نشر دانشگاه؛ نسخه‌های منزوی 796/2؛ فهرستواره منزوی 151/6 با عنوان «رساله به حضرت شامیان» و 160/6 «روحیه»، 461/7 و 321/9؛ دنا 930/5 (18 نسخه)]