رساله عرفانی

● رساله عرفانی = گفتار کاشغری / عرفان و تصوف / فارسی r.-ye ‘erfānī = goftār-e kāšqarī کاشغری، سعدالدین، - 862 قمری kāšqarī, sa‘d-od-dīn (- 1458) سعدالدین کاشغری از مشایخ صوفان نقش‌بندی خراسان و هرات است و استاد جامی (- 898ق) و شاگرد خواجه نظام الدین خاموش و جلال الدین ابویزید می‌باشد (نفحات الانس جامی؛ خزینة الاصفیاء 573/1؛ ریحانة الادب 194/2). گفتاری که در زیر آمده به کاشغری منسوب شده است بر خلاف گفتارهای نقش‌بندیان غربی (ترکیه) کمتر محتوی عقاید حروفیان می‌باشد گویا حروفیان در عقاید نقش بندیان غربی بیشتر نفوذ کرده‌اند تا نقشبندیان شرقی آغاز: من انفاس قدسیه مولانا سعدالدین کاشغری قدس سره: بدانکه مبنای طریقه مشغولی این عزیزان آنست که می‌گویند هوش دردم و خلوت در انجمن. انجام: متوجه مراقب این معنی می‌باشد مانند کسی که چشم بر چیزی گذاشته است و می‌بیند و از دیدن به تعقل نمی‌پردازد والله اعلم بالصواب [فهرستواره منزوی 7: 239 (توحید) و 640 (طریقه خواجگان نقشبند)؛ مشترک پاکستان، ج4، ص1688]