رساله در اخلاق آدمیت

● رساله در اخلاق آدمیت / اخلاق / فارسی r.-dar axlāq-e ādamīyat توصیه‌های اخلاقی برای رسیدن به مقام «آدمیت» است. بر این کلمه تأکید فراوانی شده چنان که برای مثال در خاتمه می‌نویسد: «ای صاحب شعور اگر این رساله را به دقت ملاحظه نموده‌ای الان تو یکی از اجزای اتفاق آدمیت هستی. شخصی که معنی و مقصود آدمیت را فی الجمله درک کرده باشد محال است که مال و جان و تمام هستی خود را وقف خدمت آدمیت ننماید» (بند اول و دوم خاتمه). در ابتدا نوشته این رساله مشتمل است بر سی و پنج «فصل»، اما آن چه در نسخه دیده می‌شود بیست و پنج فصل است که در دو جزء تدوین شده‌اند: جزء اول: در تکالیف آدمیت: فصل 1. بیان معنی آدمیت؛ 2. تکالیف آدمیت؛ 3. بیان تکلیف اول که اجتناب از بدی است؛ 4. بیان تکلیف دوم که اقدام به نیکی است؛ 5. بیان تکلیف سیم که دفع ظالم است؛ 6. بیان تکلیف چهارم که اتفاق است؛ 7. بیان تکلیف پنجم که طلب علم است؛ 8 بیان تکلیف ششم که ترویج است؛ 9. بیان تکلیف هفتم که حفظ نظام است؛ جزء دوم: در قواعد نظام؛ فصل 1. معنی قواعد نظام؛ 2. شرایط آدمیت؛ 3. بیان ارتباط؛ 4. بیان اقرار؛ 5. بیان تعهد؛ 6. طریق ترویج؛ 7. طریقه تربیت؛ 8. طریقه تقویت؛ 9. طریقه مساعدت؛ 10. بیان جامع؛ 11. ورود انسان به عالم آدمیت؛ 12. بیان اجازه سعادت؛ 13. شناختن آدم؛ 14. انکار آدمیت؛ 15. تکالیف و شرایط امانت؛ 16. خاتمه. بندهای هر فصل شماره گذاری شده و نسخه با سبک و سیاقی خاص کتابت شده است.