ربیع المرسوم

● ربیع المرسوم / ادبیات / فارسی rabī‘-ol marsūm عالی، مصطفی بن احمد، 948 - 1008 قمری ‘ālī, mostafā ebn-e ahmad (1542 - 1600) در آن از مولانا ابوالفتح محمد مالکی مصری و شیخ الاسلام مفتی مولانا محیی الیمین بستانزاده رومی یاد می‌کند و شعرهای خود او در آن هست با تخلص (عالی) دارای یک «مقدمه» در سرگذشت خیام که در آن از رساله تبریزی مولانا احمد بن حسین الرشید تبریزی مؤلف رساله ده فصل یاد کرده است و سرگذشت خود را نیز می‌آورد که از قسطنطنیه است و از سلطان سلیم خان بن سلطان سلیمان یاد می‌کند و شعری به فارسی در مدح او می‌آورد و همچنین از شاه مراد بن سلیم بن سلیمان می‌نویسد که در 1003 نزدیک به پنجاه و سه سال دارم و پیش از آن از 1002 یاد نموده است، و یاد می‌کند از مولانا یحیی رومی و رحمی و باقی و فردوسی و هاتفی و خاقانی و قصیده‌ای می‌آورد به نام ناظم الجواهر از خود و نیز از کاتبی و سلمان و ظهیر و محتشم و شرف الدین شروانی سپس فصلی است در رباعیات ده گانه در توحید باری که پنج تا از اوست و پنج دیگر از خیام سپس رباعیات ملمع از نظام الدین اصفهانی و خود (عالی است). باز رباعیات او و خیام است و مستزاد او و خیام بود فصل سوم در رباعیات خمریات خیام و اوست.