دیوان ابن النبیه

● دیوان ابن النبیه / شعر / عربی d.-u ibn-in nabīya ابن نبیه، علی بن محمد، - 619 قمری ebn-e nabīya, ‘alī ebn-e mohammad ( - 1223) ابن نبیه شاعر، ادیب کاتب ایوبیان که ظاهرا در فسطاط زاده شد ولی در قاهره نشو و نما یافت. وی یکی از پیشتازان تجدید حیات شعر و ادب در مصر و شام در عصر ایوبیان به شمار می‌رود. در دیباچه کتاب، شاعر چنین می‌نگارد که این اشعار را برای سلطان عراق و شام، سیف الدین ابوبکر بن ایوب مظفر الدین ناصر امیر المومنین، سروده و اشعار بسیاری در مدح بزرگان وقت خویش به نظم آورده است. چاپ: بیروت، دارالفکر، تحقیق عمر محمد الاسعد، 1969- 1970م، 527ص؛ دیوان وی نخستین بار در قاهره (1280) به کوشش عبدالله پاشا فکری چاپ سنگی شده، سپس در بیروت (1299) و در قاهره (1313 و 1315) به کوشش همو به چاپ رسیده است. [الذریعه 31/9؛ دنا 13/5]