ده باب

● ده باب / شعر / فارسی dah bāb کاتبی ترشیزی، محمد بن عبدالله، - 838 ؟ قمری kātebī toršīzī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-lāh (- 1435) 1145 بیت؛ مثنوی است با تجنسیات، پس از مناجات و ستایش پیامبر و سبب تحریر مثنوی که در ده باب تنظیم شده است: 1. طریق عاشقی؛ 2. صحبت داشتن؛ 3. ترک عجب و گمراهی؛ 4. عزت؛ 5. نکویی؛ 6. گذشت ازبدی؛ 7. قانعی؛ 8. باغ بهشت؛ 9. روی آوردن به خدا؛ 10. ترک خود کردن. دارای محتوایی عارفانه و اخلاقی است و به تقلید از بوستان سعدی سروده شده است. آغاز: ای به رحمت در دو عالم کارساز ×× جمله عالم را برحمت کارساز / ای که هستی گمرهانرا رهنمای ×× کرده ام ره گم بلطفم ره نمای دفتر لوح و قلم را کاتبی ×× خط عفوی کش به جرم کاتبی [نسخه‌های منزوی 2817/4؛ الذريعة 181/19؛ دنا 1255/4(3 نسخه)]