دلالات زردشت

● دلالات زردشت = قرانات زردشت / هیئت / عربی delālāt-e zardošt = qerānāt-e zardošt زردشت، پیامبر ایرانی zardošt, payāmbar-e īrānī منسوب به زردشت فرزانه یا پیامبر. به نوشته تقی زاده نسبت کتاب نجومی به زردشت بی‌پایه است و این نوشته ریشه یونانی - رومی دارد، چه، در آن کشورها بسیاری از امور و فنون اسرارآمیز را به زردشت نسبت می‌داده‌اند. چنانکه بسیاری از این گونه دانش‌ها را در مشرق زمین به «هرمس» نسبت داده‌اند. از متقدمان، سجزی (- 477ق) در جامع شاهی از کتاب زردشت یاد می‌کند (الذریعه، 249/26) و از متأخران، مظفر گنابادی در تنبیهات المنجمین از مقالات زردشت نقل می‌کند. در مطالع کواکب و تأثیر آنها در مولود و سعد و نحس است. با سربندهای «قال زردشت» و «باب اسرار ...». در آغاز از «مهانگرد بن مهریار مرزبان» یاد می‌کند که دلالات زردشت را ترجمه کرده است و از «سعید بن خراسان» و «امیر عبدالرحمان بن مسلم امین آل رسول» که خواست این دانش به زبان عربی درآید. آغاز: بسمله. حمدله. قال مهانگرد بن مهریار. هذا من دلالة زرادشت بن رای تو یک فوعاه صدرة الطاهر كرامة لمن احب الله كرامته ... اعلم ان هذا العلم الشریف و ان صح عناية ... و كان هذا ... نطق به زرادشت و ترجمه مهانگرد لما هوية بن ماناهينا المرزبان، عام دخلت العرب دارالعدول و ابترت العبيد ثبات الملوك ... انجام: ذکر حال هذين الكوكبين. و اليه المرجع و المآب.