أحکام الرضاع

● أحکام الرضاع = الرضاعية = الرضاع / فقه / عربی ’aḥkām-ur-riḍā‘ = ar-riḍā‘īyya = ar-riḍā‘ طباطبائی بروجردی، محمد بن عبدالکریم، ق 12 قمری tabātabā'ī borūjerdī, mohammad ebn-e 'abd-ol-karīm ( - 18c) تاریخ تألیف: ربیع الثانی 1107ق این کتاب در الذریعة (194/11) به «ملا محمد هادی بن محمد صالح مازندرانی» نسبت داده شده، لیکن با توجه به این که مرحوم آقا بزرگ تهرانی در همان الذریعة (193/11) از «الرسالة الرضاعية» تألیف «سید محمد بن عبدالکریم بروجردی طباطبایی» نام برده و از آن جا که هر دو کتاب از جهت کتاب شناختی و سرآغاز، فصول ابواب و سایر مشخصات، به گونه ای با یک دیگر همخوانی دارند، تنها مرجحی که می توان بر آن استناد نمود عبارت نقل قولی است که مؤلف از پدر خویش می نماید و مرحوم آقا بزرگ تهرانی منظور از والد را سید عبدالکریم دانسته است - بر این اساس و نیز نقل قولی که در انجام از جدش علامه مجلسی می نماید، نشان می دهد این اثر قریب به قطع و یقین از «سید محمد بن عبدالکریم بروجردی طباطبایی» می باشد و به این دلایل می توان نسخه مرعشی را بدان افزود که به دستور «آیت الله حاج میرزا محمود طباطبایی بروجردی» کتابت گردیده و بنا بر «أهل البيت أدرى بما فی البيت» و غیر این که به قرینه سایر رساله های این مجموعه که از خود «سید محمد بروجردی طباطبایی» است، این رساله نیز از خود اوست. رساله مشتمل بر «مقدمه» و چهار «فصل» و «خاتمه»: مقدمة: فی مدة الرضاع؛ فصل: فی شرایط نشر الحرمة بالرضاع؛ فصل: فيمن ينشر الرضاع تحريمه؛ فصل: هل تعتبر المنزلة فى هذه الاصناف السبعة ام لا؛ فصل: لقد ثبت فی الشريعة انه يحرم بالمصاهرة اربع؛ خاتمة: يستحب ان ترضع الام ولدها لمناسبة لبنها لغذائه فى الرحم فيكون انسب بمزاجه لاعتياده باصله. آغاز: بسمله، الحمد لله رب العالمين ... اما بعد فهذه رسالة فى معرفة احكام الرضاع لاسيما المحرم منه، مشتملة على مقدمة و فصول و خاتمة. اما المقدمة فى بيان مدة الرضاع انجام: التى لامعارض لها. هذا آخر ما أردنا إيراده فی هذه الرسالة و علیک بالاحتیاط فی الأخذ بمسائلها والعمل بها علی ما هو المقرر فی المسائل المختلف فیها و حسبنا الله و نعم الوکیل. [الذریعه 193/11]